26 Ağustos 2026'da Google resmi olarak onayladı: arama sonuçlarındaki bağlantılar artık doğrudan siteye yönlendirmiyor. HTML'deki sayfa adresinin yerine, şifrelenmiş bir token ile birlikte google.com/goto?url=... şeklinde bir yönlendirme bulunuyor. Bu hikayenin en can sıkıcı kısmı, değiştirilmiş bağlantıların herkes için geçerli olmaması. Normal bir kullanıcı tarayıcıda doğrudan URL'leri görüyor. Bu durum, Google'ın otomasyon olarak değerlendirdiği kişilerden gizleniyor.
Ne oldu?
İlk sinyaller 23 Haziran 2026'da ortaya çıktı — buna Alex Greenland dikkat çekti. 2 Temmuz'da Brody Clark bu olayı kitlesel olarak kaydetti. 26 Ağustos'ta Nozzle pozisyon izleme platformunun CEO'su Derek Perkins, neredeyse tam bir dağıtımın gerçekleştiğini bildirdi ve Google bu değişikliği resmi olarak onayladı.
Şirket temsilcisinin Search Engine Roundtable için yaptığı açıklama oldukça genel bir şekildeydi: Google'ın "evrilen kötüye kullanımlara karşı teknik önlemler alma konusunda uzun bir geçmişi" var ve şirket "hizmetlerini ve kullanıcılarını korumak için düzenli olarak adımlar atıyor". Kötüye kullanımın ne olduğunu belirlemek için hiçbir ayrıntı verilmedi.
Mekanik basit ve bu nedenle acı verici. Daha önce sonuçların işaretlemesinde hazır bir adres vardı — parser bunu başlık ve snippet ile birlikte tek bir istekte alıyordu. Şimdi orada Google'ın ara yönlendirmesine bir bağlantı var ve içinde protobuf token'ı bulunuyor: CAES ön eki ile başlayan, ardından şifrelenmiş payload gelen bir base64 dizesi. Bunu kendi tarafınızda çözmek mümkün değil — anahtar sizde yok. Bağlantının nereye gittiğini öğrenmenin tek yolu, ona tıklamak.
Üç detay, sorunun fiyatını belirliyor
- Token tek kullanımlık. Aynı bağlantı, aynı sayfa için her gösterimde yeni bir token alıyor. "token → URL" rehberi oluşturup bunu yeniden kullanmak mümkün değil.
- HEAD işe yaramıyor. HEAD isteği, hedef adres olmadan 200 döndürüyor — yani Location başlığı olmadan. 302 döndüren tam bir GET isteğine ihtiyaç var, ortalama gecikme yaklaşık 59 ms.
- Sadece organik çekirdek etkilenmiyor. Gizli adresler, normal sonuçlarda, videolarda, AI Overviews kaynaklarında, "Benzer Sorular" bölümünde ve reklamlarda (adresler
aclk) bulunuyor. Growtika'nın araştırmasında 493 bağlantı sekiz sorgu üzerinden incelendi — her biri hedef adresi gizledi.
Sonuçlar hoş değil. Perkins'in tahminine göre, bir sorgu için beş sayfanın tüm bağlantılarını çözmek için 500 ile 1000 isteğe ihtiyaç var. Bağımsız bir ölçüm olan scraping.club, deduplikasyondan sonra daha mütevazı bir 295–565 veriyor — ama bu yine de daha önce kullanılan bir isteğe göre iki kat daha fazla.
Perkins'in ana alıntısı, kaymanın özünü en iyi şekilde tanımlıyor: sınırlayıcı faktörler, bant genişliği veya depolama değil, hız limitleri oluyor.
Neden bu otomasyona bir darbe?
Burada en ilginç kısım yatıyor. scraping.club'un gözlemlerine göre, bağlantıların değiştirilmesi evrensel değil: normal kullanıcı — giriş yapmış veya gizli modda — hala doğrudan URL'leri alıyor. Yönlendirmeler, otomatik istemcilere: --remote-debugging-port gibi bayraklarla tarayıcıyı başlatan scriptlere ve tam otomasyona sahip headless yığınlara sürekli olarak geliyor.
Uygulayıcıların fark etmesi gereken pratik sonuç: cevabınızdaki goto bağlantılarının varlığı, bir teşhis sinyalidir. Bu, Google'ın zaten istemcinizi botlar arasında sınıflandırdığı anlamına geliyor. Yeni bir sonuç formatıyla karşılaşmadınız — tespit edilen birine sonuçların nasıl göründüğünü gördünüz. Ve ilk önce düzeltmeniz gereken şey, bağlantı parser'ı değil, insanlardan nasıl ayrıldığınızdır: başlatma bayrakları, başlık sırası, TLS parmak izi, sayfa davranışı. Bu tür bir öz kontrol metodolojisini, site tespit haritasını kendi scriptleriyle nasıl kaldıracağınızı anlattığımız bir materyalde inceledik.
Tezi destekleyen ilginç bir detay: Google'ın yönlendirme çözümü neredeyse hiç koruma sağlamıyor. scraping.club'un ölçümlerine göre, bağlantıya gitmek için ne proxy, ne özel başlıklar, ne de TLS taklidi gerekiyor — sıradan bir requests kütüphanesi, sahte Chrome'dan daha iyi iş çıkarıyor ve düşük hacimlerde 110+ isteğe kadar görünür bir kısıtlama olmadan ulaşmak mümkün. Yani engel kriptografik veya ağsal değil. Bu, hacme dayalı bir vergi: sizi engellemiyorlar, sadece istekler için bir fatura çıkarıyorlar.
İkinci darbe üst üste
Bu değişikliği önceki durumdan bağımsız okumamak gerekiyor. 12-14 Eylül 2025'te Google, bir sayfada yüz sonuç veren &num=100 parametresini devre dışı bıraktı. Bunun ardından aynı derinlikteki sonuçlar için yaklaşık on kat daha fazla isteğe ihtiyaç duyulmaya başlandı.
Sonuçlar, taramanın ötesinde belirgin hale geldi. Search Engine Land tarafından analiz edilen 319 mülk üzerinde, sitelerin %87,7'si Search Console'da gösterim kaybetti ve %77,6'sı bazı benzersiz sıralama sorgularını kaybetti. Gerçek trafik bu arada değişmedi — ölçüm bozuldu: uzak pozisyonlardaki "gösterimlerin" büyük bir kısmını insanlar değil, yüzlerce sonuç çeken izleyiciler üretti.
İki adımı birleştirirsek: önce sonuçların istek sayısı on kat arttı, şimdi her sonuca ayrı bir istek eklenmiş oldu. Strateji net bir şekilde okunuyor — Google, kendi sonuçlarının endüstriyel olarak alınmasının maliyetini sistematik olarak artırıyor.
Hukuki arka plan da dikkat çekici. Teknik önlemler, hukuki süreç başarısız olduğunda devreye girdi: Google'ın SerpApi'ye karşı DMCA davası reddedildi — mahkeme, telif hakkı koruması ile kamuya açık verilere erişimin düzenlenmesi arasında bir sınır koydu ve verilerin ve URL'lerin eser olmadığını belirtti. Bu kararın ayrıntılarını ve sonuçlarını, Google'ın SerpApi'ye karşı davasında ele aldık. Yasaklamak mümkün olmadı — maliyet artırıldı.
Şu anda raporlarda ne kırılıyor?
DemandSphere platformu, hiçbir şey yapılmadığında ortaya çıkan belirli kırılmaları sıraladı:
- Hedef alan google.com'a dönüşüyor. Parser, işaretlemede gördüğünü dürüstçe kaydediyor — ve tüm sonuç "Google'a ait" oluyor.
- Kendi sayfalarınızın eşleşmesi bozuluyor. Sistem, URL'lerinizi tanımayı bırakıyor ve sizi sonuçlardan düşmüş sayıyor.
- Ses payı ve rakiplerin atıfları kayıyor — daha fazla sayacak bir şey yok, tüm bağlantılar aynı alan adı altında.
- Tarih kırılması tam olarak dağıtım tarihine denk geliyor. Bu en sinsi olanı: grafik, gerçekte olmayan bir çöküşü gösterecek.
İyi haber: saf pozisyon verileri daha az etkileniyor. DataForSEO, 5 Temmuz 2026'da, API'si aracılığıyla %99,99'unun organik sonuçlarının doğrudan adreslerle döndüğünü bildirdi. Sorun, sonuç bloklarında yoğunlaşıyor — Growtika'nın tahminine göre, goto bağlantıları AI Overviews'ların yaklaşık yarısında ve yerel blokların dörtte birinde korunuyor. Yani, bugün en önemli olan şey: AI yanıt kaynakları ve yerel sonuçlar etkileniyor.
Toplama nasıl yeniden yapılandırılır?
Yukarıda belirtilenlerin mühendislik sonucu — toplamayı iki katmana ayırmak, istek fiyatları farklıdır.
- Öncelikle, tespit edilip edilmediğinizi kontrol edin. Aynı sonuçları kendi parser'ınızla ve temiz bir tarayıcıdan manuel olarak alın. Manuel geçişte doğrudan bağlantılar ve otomatik geçişte goto varsa, bu sizin maskelemenize bir mahkumiyet, Google'ın özelliği değil.
- Sonuçların alınmasını ve bağlantıların çözülmesini ayırın. İlk katman ağır: render, davranışsal inandırıcılık, kaliteli IP'ler. İkincisi — 302 için basit bir GET, tarayıcı olmadan ve impersonation olmadan. Aynı pahalı yığın üzerinden çözüm almak — bütçeyi boşa harcamak demektir.
- Sınırlara dikkat edin, gigabaytlara değil. Dar alan, istek sayısına kaydı. Gerekli RPS'ye göre adres havuzunu planlayın, trafik hacmine göre değil.
- Token'ları önbelleğe almaya çalışmayın. Bunlar tek kullanımlık. Çözümün sonucunu önbelleğe almak mantıklıdır — "istek + pozisyon + alan adı" bağlantısı, token değil.
- Tarihsel verilere kesilme tarihini işaretleyin. 26 Ağustos 2026, raporlarda belirgin bir dönüm noktası olmalıdır, aksi takdirde metodolojik bir hata görünürlük düşüşü olarak okunacaktır.
- Blokları ayrı kontrol edin. Organik sonuçlar düzgün olabilir, ancak AI Overviews ve yerel blok olmayabilir. Bunları bağımsız varlıklar olarak test edin.
Hangi proxy ve nereye?
İki katmana ayırmaktan, altyapıyı da ayırmak gerekiyor — bu, her şeyi tek bir havuzdan geçirmekten çok daha ucuz.
Sonuçların alınması — en hassas kısımdır. Burada, normal kullanıcıların arka planında öne çıkmamak önemlidir ve bu katman, doğrudan bağlantıları mı yoksa goto'ları mı göreceğinizi belirler. Bunun için rezidans proxy'leri kullanılır, yerel sonuçlar gibi coğrafi bağımlı görevler için — IP'nin belirli bir bölge için tamamen doğal göründüğü mobil proxy'ler kullanılır.
Ancak, yönlendirmelerin çözülmesi, ölçümlerin gösterdiği gibi özel bir gereksinim talep etmiyor: sıradan bir GET, hiçbir impersonation, yüksek hız. Bu, veri merkezi proxy'leri için klasik bir görevdir — ucuz, hızlı, çok sayıda paralel akış. 500-1000 ek istekte iki yaklaşım arasındaki maliyet farkı, bütçenin belirleyici kalemi haline geliyor.
Sonuç
Google, sonuçlara erişimi kapatmadı — onu daha pahalı hale getirdi ve yanıt formatını bir tespit göstergesine dönüştürdü. Pazar için bu, &num=100'nin devre dışı bırakılmasıyla başlatılan kursun devamı anlamına geliyor: kitlesel arama verisi almak, varsayılan olarak ucuz olmaktan çıkıyor ve belirgin bir ekonomi ile mühendislik sorunu haline geliyor.
Pratikte ise sonuç iki noktaya indirgeniyor. Eğer goto bağlantılarını görüyorsanız — önce maskelemeden başlayın, parser'dan değil: belki de düzeltmeniz gereken şey, görünmeyen bir şeydir. Eğer maskeleme düzgünse ve yine de yönlendirmeler varsa — toplama katmanlarını ayırın ve buna ihtiyaç duymayan istekler için premium fiyat ödemeyin.
```