چگونه تأخیر پروکسی را به ۵۰-۱۰۰ میلی‌ثانیه کاهش دهیم: ۷ روش برای تسریع اتصال در تبلیغات و استخراج داده‌ها

پینگ بالای پروکسی (latency) یک مشکل است که به طور مستقیم بر سرعت کار تأثیر می‌گذارد: پنل‌های تبلیغاتی Facebook Ads و TikTok Ads به مدت 10-15 ثانیه بارگذاری می‌شوند، پارسرهای بازارها داده‌ها را 3-5 برابر کندتر جمع‌آوری می‌کنند و در مدیریت چندین ده حساب در مرورگرهای ضد تشخیص، هر ثانیه تأخیر به دقایق از دست رفته تبدیل می‌شود. Latency (تاخیر اتصال) به میلی‌ثانیه اندازه‌گیری می‌شود و نشان می‌دهد که چقدر زمان نیاز است تا داده‌ها از کامپیوتر شما به سرور هدف از طریق پروکسی و برعکس منتقل شوند.

در این مقاله به بررسی روش‌های خاص برای کاهش latency از 300-500 میلی‌ثانیه معمول به 50-150 میلی‌ثانیه راحت می‌پردازیم که برای آربیتراژکنندگان، متخصصان SMM و فروشندگان e-commerce که با حجم بالای داده‌ها و تعداد زیادی حساب کار می‌کنند، حیاتی است.

چرا latency برای وظایف تجاری حیاتی است

تأخیر اتصال به طور مستقیم بر کارایی در سناریوهای مختلف استفاده از پروکسی تأثیر می‌گذارد. برای آربیتراژکنندگان که با پنل‌های تبلیغاتی Facebook Ads یا TikTok Ads کار می‌کنند، پینگ بالا به معنای بارگذاری کند رابط کاربری است — به جای 2-3 ثانیه برای باز کردن کمپین، 10-15 ثانیه طول می‌کشد. وقتی شما 20-50 حساب تبلیغاتی را از طریق مرورگر ضد تشخیص مانند Dolphin Anty یا AdsPower مدیریت می‌کنید، این تأخیرها جمع می‌شوند و یک ساعت کار را به سه ساعت تبدیل می‌کنند.

برای متخصصان SMM که ده‌ها حساب کاربری مشتری Instagram یا TikTok را مدیریت می‌کنند، latency بر سرعت انتشار محتوا، پاسخ به نظرات و مدیریت پیام‌ها تأثیر می‌گذارد. با تأخیر 500 میلی‌ثانیه، هر عمل — باز کردن پروفایل، بارگذاری فید، انتشار پست — زمان بیشتری می‌برد. اگر شما 100-200 پست در روز پردازش می‌کنید، تفاوت بین 100 میلی‌ثانیه و 500 میلی‌ثانیه latency به ده‌ها دقیقه زمان از دست رفته تبدیل می‌شود.

فروشندگان e-commerce و متخصصان نظارت بر قیمت با مشکل latency در هنگام پارسینگ بازارها — Wildberries، Ozon، یاندکس.مارکت مواجه هستند. پارسری که 1000 درخواست در ساعت انجام می‌دهد، با latency 300 میلی‌ثانیه فقط برای انتظار پاسخ‌ها 5 دقیقه زمان خالص صرف می‌کند. کاهش تأخیر به 100 میلی‌ثانیه 3-4 دقیقه در هر هزار درخواست صرفه‌جویی می‌کند که با حجم 10-20 هزار درخواست در روز، یک ساعت کار صرفه‌جویی می‌کند.

چگونه latency پروکسی را به درستی اندازه‌گیری کنیم

قبل از بهینه‌سازی latency، باید یاد بگیرید که آن را به درستی اندازه‌گیری کنید. پینگ ساده به آدرس IP پروکسی سرور تصویر کاملی ارائه نمی‌دهد، زیرا فقط زمان تا سرور ارائه‌دهنده را نشان می‌دهد، اما تأخیر در مسیر از پروکسی به سایت هدف (به عنوان مثال، Facebook یا Instagram) را در نظر نمی‌گیرد.

روش صحیح اندازه‌گیری latency، اندازه‌گیری زمان چرخه کامل درخواست از طریق پروکسی به یک منبع هدف واقعی است. برای ویندوز می‌توانید از curl با پارامتر اندازه‌گیری زمان استفاده کنید:

curl -x http://username:password@proxy-server:port -o /dev/null -s -w "Time: %{time_total}s\n" https://www.facebook.com

این روش زمان کل بارگذاری صفحه از طریق پروکسی را نشان می‌دهد. برای وظایف تجاری مهم‌تر است که latency را به پلتفرم‌های خاصی که با آن‌ها کار می‌کنید اندازه‌گیری کنید. اگر شما آربیتراژکننده‌ای در Facebook Ads هستید، تأخیر را تا facebook.com و business.facebook.com اندازه‌گیری کنید. اگر Wildberries را پارس می‌کنید — تا wildberries.ru.

در مرورگرهای ضد تشخیص مانند Dolphin Anty یا AdsPower می‌توانید از ابزارهای توسعه‌دهنده داخلی (F12 → Network) برای مشاهده زمان بارگذاری منابع استفاده کنید. به پارامتر "Waiting (TTFB)" توجه کنید — این زمان تا اولین بایت پاسخ است که همان latency عملی برای وظیفه شماست.

انتخاب مکان جغرافیایی پروکسی

موقعیت جغرافیایی پروکسی سرور اولین و مهم‌ترین عاملی است که بر latency تأثیر می‌گذارد. فاصله فیزیکی بین کامپیوتر شما، پروکسی سرور و سایت هدف به طور مستقیم تأخیر را تعیین می‌کند. هر 1000 کیلومتر تقریباً 10-20 میلی‌ثانیه latency به دلیل سرعت انتشار سیگنال در فیبر نوری اضافه می‌کند.

اگر شما در مسکو هستید و با پلتفرم‌های روسی (Wildberries، Ozon، VK) کار می‌کنید، استفاده از پروکسی از ایالات متحده یا اروپا فقط 150-250 میلی‌ثانیه تأخیر به مسیر رفت و برگشت اضافه می‌کند. در این صورت انتخاب پروکسی از مسکو، سن‌پترزبورگ یا سایر شهرهای روسیه latency را به 20-80 میلی‌ثانیه کاهش می‌دهد.

برای کار با پلتفرم‌های بین‌المللی، موقعیت سرورهای آن‌ها را در نظر بگیرید. Facebook و Instagram سرورهای اصلی خود را در ایالات متحده (کالیفرنیا، ویرجینیا) و اروپا (ایرلند، فرانکفورت) قرار می‌دهند. اگر شما به مخاطب آمریکایی هدف‌گذاری می‌کنید و از پروکسی ایالات متحده استفاده می‌کنید، ایالت‌های واقع در سواحل شرقی (نیویورک، نیوجرسی، ویرجینیا) را انتخاب کنید — این‌ها به مراکز داده اصلی Facebook نزدیک‌تر هستند که latency را به 20-50 میلی‌ثانیه به جای 80-120 میلی‌ثانیه با استفاده از پروکسی از کالیفرنیا کاهش می‌دهد.

برای آربیتراژکنندگان مهم است که بدانند انتخاب مکان پروکسی نه تنها بر latency تأثیر می‌گذارد، بلکه بر هدف‌گذاری تبلیغات نیز تأثیر دارد. اگر شما ترافیک را به ایالات متحده می‌فرستید، از پروکسی‌های آمریکایی استفاده کنید — این کار latency را کاهش می‌دهد و فعالیت شما را برای الگوریتم‌های Facebook طبیعی‌تر می‌کند. هنگام کار با پروکسی‌های مسکونی، استخرهای IP از ایالت یا شهر مورد نظر را برای حداقل تأخیر و حداکثر اعتماد انتخاب کنید.

بهینه‌سازی پروتکل اتصال

انتخاب پروتکل پروکسی به طور قابل توجهی بر latency تأثیر می‌گذارد. پروتکل‌های اصلی — HTTP/HTTPS، SOCKS5 و SOCKS4 — از نظر سرعت برقراری اتصال و حجم داده‌های کنترلی که در هر درخواست منتقل می‌شوند، متفاوت هستند.

پروتکل SOCKS5 معمولاً latency کمتری نسبت به پروکسی HTTP نشان می‌دهد، زیرا در سطح پایین‌تری از پشته شبکه کار می‌کند و به هر درخواست هدرهای HTTP اضافه نمی‌کند. برای وظایفی که سرعت مهم است — پارسینگ، اتوماسیون از طریق Selenium، کار با API — SOCKS5 به ازای هر درخواست 10-30 میلی‌ثانیه برتری دارد.

پروکسی‌های HTTP/HTTPS برای کار در مرورگرها و مرورگرهای ضد تشخیص (Dolphin Anty، AdsPower، Multilogin) راحت‌تر هستند، زیرا به تنظیمات اضافی نیاز ندارند و توسط تمام برنامه‌ها پشتیبانی می‌شوند. با این حال، آن‌ها هزینه‌های اضافی برای پردازش هدرهای HTTP اضافه می‌کنند که latency را 15-40 میلی‌ثانیه نسبت به SOCKS5 افزایش می‌دهد.

در Dolphin Anty یا AdsPower هنگام تنظیم پروفایل، پروتکلی را انتخاب کنید که ارائه‌دهنده پروکسی شما با حداقل تأخیر پشتیبانی می‌کند. اگر هر دو گزینه در دسترس هستند، latency را برای وظیفه خاص خود آزمایش کنید — گاهی اوقات تفاوت ناچیز است و راحتی HTTP بر 15-20 میلی‌ثانیه صرفه‌جویی SOCKS5 برتری دارد.

تنظیم DNS برای کاهش تأخیرها

درخواست‌های DNS (تبدیل نام دامنه به آدرس IP) 20-200 میلی‌ثانیه به اولین درخواست به هر دامنه جدید اضافه می‌کنند. هنگام کار با پروکسی مهم است که DNS-رزولوشن در کجا انجام می‌شود — در کامپیوتر شما، در پروکسی سرور یا در سرور هدف.

به طور پیش‌فرض در اکثر پیکربندی‌ها، درخواست DNS توسط کامپیوتر شما انجام می‌شود و از سرور DNS ارائه‌دهنده اینترنت شما استفاده می‌کند. این تأخیر را اضافه می‌کند، به ویژه اگر سرور DNS کند باشد یا دور باشد. تغییر به سرورهای DNS عمومی سریع این تأخیر را کاهش می‌دهد.

برای ویندوز، تغییر DNS از طریق کنترل پنل → شبکه و اینترنت → مرکز کنترل شبکه → تغییر تنظیمات آداپتور → ویژگی‌های اتصال → پروتکل IPv4 → ویژگی‌ها → استفاده از آدرس‌های سرور DNS زیر انجام می‌شود. 1.1.1.1 را به عنوان ترجیحی و 8.8.8.8 را به عنوان جایگزین مشخص کنید.

یک روش حتی مؤثرتر — استفاده از DNS-over-HTTPS (DoH) یا DNS-over-TLS است که درخواست‌های DNS را رمزگذاری می‌کند و معمولاً سریع‌تر از DNS معمولی عمل می‌کند. در مرورگرهای Chrome، Firefox و مرورگرهای ضد تشخیص می‌توانید DoH را در تنظیمات حریم خصوصی فعال کنید. این کار رمزگذاری را بدون افزایش قابل توجه latency اضافه می‌کند.

هنگام استفاده از پروکسی SOCKS5 می‌توانید DNS-رزولوشن از راه دور را تنظیم کنید، زمانی که درخواست DNS توسط پروکسی سرور انجام می‌شود و نه کامپیوتر شما. این برای حریم خصوصی مفید است و می‌تواند latency را کاهش دهد اگر پروکسی سرور به سرورهای DNS هدف نزدیک‌تر باشد یا از کش محلی استفاده کند.

استفاده از استخرهای اتصال و keep-alive

هر اتصال TCP جدید از طریق پروکسی نیاز به یک handshake سه‌طرفه دارد که latency برابر با 1.5 برابر RTT (زمان رفت و برگشت) را اضافه می‌کند. اگر latency تا پروکسی 100 میلی‌ثانیه باشد، برقراری یک اتصال جدید 150 میلی‌ثانیه تأخیر قبل از ارسال اولین بایت داده‌ها اضافه می‌کند.

HTTP keep-alive (اتصالات پایدار) اجازه می‌دهد که یک اتصال TCP برای بسیاری از درخواست‌های HTTP دوباره استفاده شود. به جای باز کردن یک اتصال جدید برای هر درخواست، مرورگر یا اسکریپت همه درخواست‌ها را از طریق یک اتصال موجود ارسال می‌کند. این کار 150-300 میلی‌ثانیه در هر درخواست بعدی صرفه‌جویی می‌کند.

مرورگرهای مدرن و مرورگرهای ضد تشخیص (Dolphin Anty، AdsPower، GoLogin) به طور خودکار از keep-alive برای اتصالات HTTP استفاده می‌کنند. اطمینان حاصل کنید که در تنظیمات پروکسی این گزینه غیرفعال نشده باشد. برای اتوماسیون از طریق اسکریپت‌ها (Python requests، Node.js axios) از نشست‌ها استفاده کنید که به طور خودکار استخر اتصالات را حفظ می‌کنند.

مثال تنظیم keep-alive در Python برای پارسینگ از طریق پروکسی:

import requests

session = requests.Session()
session.proxies = {
    'http': 'http://user:pass@proxy:port',
    'https': 'http://user:pass@proxy:port'
}

# همه درخواست‌ها از طریق session از یک اتصال استفاده می‌کنند
for url in urls:
    response = session.get(url)  # keep-alive به طور خودکار
    # پردازش داده‌ها

برای پروکسی SOCKS5 اصل همان است — از کتابخانه‌هایی استفاده کنید که از استخرهای اتصالات پشتیبانی می‌کنند. در Node.js، کتابخانه socks-proxy-agent به طور خودکار اتصالات را هنگام استفاده با http.Agent یا https.Agent با پارامتر keepAlive: true مدیریت می‌کند.

انتخاب نوع پروکسی برای وظیفه

نوع پروکسی به طور مستقیم بر latency تأثیر می‌گذارد به دلیل تفاوت‌ها در زیرساخت و روش‌های مسیریابی ترافیک. سه نوع اصلی — پروکسی‌های مسکونی، موبایل و پروکسی‌های دیتاسنتر — latency متفاوتی را برای مکان‌های جغرافیایی یکسان نشان می‌دهند.

پروکسی‌های دیتاسنتر معمولاً کمترین latency را نشان می‌دهند — 10-80 میلی‌ثانیه برای مکان‌های نزدیک. آن‌ها در دیتاسنترهای حرفه‌ای با کانال‌های سریع و پیوندهای مستقیم با شبکه‌های بزرگ قرار دارند. برای وظایفی که سرعت مهم است و ناشناسی کامل حیاتی نیست — پارسینگ بازارها، جمع‌آوری تحلیل‌ها، نظارت بر قیمت‌ها — پروکسی‌های دیتاسنتر بهترین نسبت سرعت و هزینه را ارائه می‌دهند.

پروکسی‌های مسکونی از آدرس‌های IP واقعی اتصالات اینترنت خانگی استفاده می‌کنند که به دلیل مسیریابی کمتر بهینه و محدودیت‌های سرعت تعرفه‌های خانگی latency را اضافه می‌کند. latency معمولی پروکسی‌های مسکونی 80-250 میلی‌ثانیه است. با این حال، برای کار با Facebook Ads، Instagram، TikTok Ads، پروکسی‌های مسکونی برای جلوگیری از بن‌ها ضروری هستند و 50-100 میلی‌ثانیه latency اضافی قیمت قابل قبولی برای امنیت حساب‌ها است.

پروکسی‌های موبایل بالاترین latency را نشان می‌دهند — 150-500 میلی‌ثانیه، زیرا ترافیک از طریق شبکه‌های موبایل اپراتورها (4G/5G) عبور می‌کند که تأخیر بیشتری نسبت به اتصالات کابلی دارند. شبکه‌های موبایل 50-150 میلی‌ثانیه latency را در سطح زیرساخت اپراتور اضافه می‌کنند. پروکسی‌های موبایل برای فارم کردن حساب‌های موبایل Instagram، TikTok، برنامه‌های موبایل حیاتی هستند، جایی که اعتماد بالا مهم‌تر از سرعت است.

برای آربیتراژکنندگان که با ده‌ها حساب تبلیغاتی کار می‌کنند، استراتژی معقول این است که از پروکسی‌های مسکونی برای کار اصلی در پنل‌ها (latency قابل قبول 100-200 میلی‌ثانیه) و دیتاسنترها برای وظایف کمکی مانند بررسی خلاقیت‌ها یا تحلیل‌ها (latency 30-60 میلی‌ثانیه) استفاده کنند. این کار تعادل بین سرعت کار و امنیت حساب‌ها را بهینه می‌کند.

تنظیمات مرورگرهای ضد تشخیص برای حداقل کردن تأخیرها

مرورگرهای ضد تشخیص مانند Dolphin Anty، AdsPower، Multilogin و GoLogin لایه‌ای از پردازش ترافیک را برای تغییر اثر انگشت مرورگر اضافه می‌کنند که می‌تواند latency را افزایش دهد. تنظیمات صحیح این مرورگرها هزینه‌های اضافی را 20-50 میلی‌ثانیه کاهش می‌دهد.

در Dolphin Anty هنگام ایجاد پروفایل، افزونه‌ها و اسکریپت‌های غیرضروری که هر درخواست را پردازش می‌کنند، غیرفعال کنید. هر افزونه فعال 5-15 میلی‌ثانیه تأخیر به پردازش درخواست‌ها اضافه می‌کند. تنها افزونه‌های حیاتی برای کار را نگه دارید — مسدودکننده تبلیغات (اگر نیاز است)، مدیر رمز عبور.

در تنظیمات پروکسی در پروفایل، اتصال مستقیم به پروکسی را بدون زنجیره‌های اضافی انتخاب کنید. برخی کاربران زنجیره‌های پروکسی (proxy chains) را برای ناشناسی بیشتر تنظیم می‌کنند — این کار latency هر پروکسی در زنجیره را اضافه می‌کند. اگر شما 3 پروکسی در زنجیره با 100 میلی‌ثانیه داشته باشید، latency نهایی 300+ میلی‌ثانیه خواهد بود.

AdsPower اجازه می‌دهد که پارامترهای درخواست‌های شبکه را در بخش تنظیمات پیشرفته تنظیم کنید. اگر گزینه "حالت سریع" در دسترس است، آن را فعال کنید — این کار برخی از بررسی‌های اثر انگشت را غیرفعال می‌کند که برای اکثر پلتفرم‌ها حیاتی نیستند، اما 10-20 میلی‌ثانیه به هر درخواست اضافه می‌کنند.

در Multilogin از حالت Mimic (شبیه‌سازی Chrome) به جای Stealthfox (شبیه‌سازی Firefox) برای وظایفی که سرعت مهم است استفاده کنید — Mimic 15-25% latency کمتری را به دلیل موتور بهینه‌سازی شده‌تر Chromium نشان می‌دهد. Stealthfox برای وظایفی که ناشناسی عمیق حیاتی است بهتر است، اما سرعت مهم نیست.

نظارت و سوئیچ خودکار پروکسی‌های کند

Latency پروکسی یک مقدار ثابت نیست — این مقدار بسته به بار سرور، مسیریابی ترافیک اینترنت، زمان روز تغییر می‌کند. پروکسی که صبح 80 میلی‌ثانیه نشان می‌دهد، ممکن است عصر به دلیل بارگذاری کانال یا مسیریابی از طریق مسیر طولانی‌تر 300 میلی‌ثانیه نشان دهد.

برای وظایف تجاری که از ده‌ها یا صدها پروکسی استفاده می‌کنند، نظارت بر latency در زمان واقعی حیاتی است. این کار اجازه می‌دهد که پروکسی‌های کند به طور خودکار غیرفعال شوند و به پروکسی‌های سریع سوئیچ شود و عملکرد پایدار حفظ شود.

یک روش ساده برای نظارت — پینگ دوره‌ای سرورهای هدف از طریق هر پروکسی و ثبت نتایج است. برای اتوماسیون می‌توانید از اسکریپت‌های Python استفاده کنید که هر 5-10 دقیقه latency همه پروکسی‌های موجود در استخر شما را بررسی کرده و پروکسی‌های کند (به عنوان مثال، latency بیشتر از 250 میلی‌ثانیه) را علامت‌گذاری می‌کنند.

مثال اسکریپت نظارت بر latency پروکسی در Python:

import requests
import time

proxies_list = [
    {'http': 'http://user:pass@proxy1:port'},
    {'http': 'http://user:pass@proxy2:port'},
    # ... سایر پروکسی‌ها
]

def check_latency(proxy, url='https://www.facebook.com'):
    try:
        start = time.time()
        response = requests.get(url, proxies=proxy, timeout=10)
        latency = (time.time() - start) * 1000  # به میلی‌ثانیه
        return latency if response.status_code == 200 else None
    except:
        return None

# بررسی هر پروکسی
for proxy in proxies_list:
    latency = check_latency(proxy)
    if latency and latency < 250:
        print(f"پروکسی OK: {latency:.0f} میلی‌ثانیه")
    else:
        print(f"پروکسی کند یا در دسترس نیست: {latency}")
        # غیرفعال کردن پروکسی یا ارسال اعلان

برای کار در مرورگرهای ضد تشخیص می‌توانید چرخش خودکار پروفایل‌ها را بر اساس latency تنظیم کنید. اگر از Dolphin Anty API یا AdsPower API استفاده می‌کنید، اسکریپت می‌تواند به طور خودکار پروفایل‌ها را به پروکسی‌های سریع سوئیچ کند وقتی که پروکسی فعلی کند می‌شود.

برخی از ارائه‌دهندگان پروکسی ابزارهای نظارت بر latency را در پنل کاربری خود ارائه می‌دهند. از این داده‌ها برای انتخاب پروکسی‌های بهینه از استخر خود استفاده کنید. اگر ارائه‌دهنده آمار latency را بر اساس مکان‌ها نشان می‌دهد، مکان‌هایی را انتخاب کنید که به طور مداوم مقادیر پایینی برای پلتفرم‌های هدف شما نشان می‌دهند.

نتیجه‌گیری

کاهش latency پروکسی از 300-500 میلی‌ثانیه معمول به 50-150 میلی‌ثانیه بهینه با مجموعه‌ای از اقدامات به دست می‌آید: انتخاب صحیح مکان جغرافیایی پروکسی نزدیک به سرورهای هدف، استفاده از پروتکل‌های سریع (SOCKS5 برای پارسینگ، HTTP برای مرورگرها)، تنظیم سرورهای DNS سریع مانند Cloudflare (1.1.1.1)، استفاده از اتصالات keep-alive برای استفاده مجدد از اتصالات TCP، انتخاب نوع پروکسی برای وظیفه (دیتاسنترها برای سرعت، مسکونی برای اعتماد) و بهینه‌سازی تنظیمات مرورگرهای ضد تشخیص.

برای آربیتراژکنندگان که با Facebook Ads و TikTok Ads کار می‌کنند، کاهش latency به میزان 200 میلی‌ثانیه 2-3 دقیقه در هر چرخه بررسی 30 حساب صرفه‌جویی می‌کند — این معادل 10-15 دقیقه در روز یا 5-7 ساعت در ماه است. برای متخصصان SMM که ده‌ها پروفایل مشتری Instagram را مدیریت می‌کنند، latency پایین به معنای رابط کاربری پاسخگوتر و امکان پردازش بیشتر حساب‌ها در یک روز کاری است. فروشندگان e-commerce بارگذاری سریع‌تری از بازارها و داده‌های به‌روز درباره قیمت‌های رقبای خود دریافت می‌کنند.

اگر شما با پنل‌های تبلیغاتی یا چند حسابه‌گی در شبکه‌های اجتماعی کار می‌کنید، توصیه می‌کنیم از پروکسی‌های مسکونی با latency پایین از مکان‌های جغرافیایی نزدیک استفاده کنید — این‌ها تعادل بین سرعت کار (100-200 میلی‌ثانیه) و اعتماد بالا به پلتفرم‌ها را فراهم می‌کنند و خطر بن‌ها را در حالی که سرعت بارگذاری رابط‌ها را راحت نگه می‌دارند، به حداقل می‌رسانند.