← بازگشت به وبلاگ

پروکسی فقط برای یک پروفایل کروم: --proxy-server، افزونه‌ها، پروفایل‌ها

سه روش کاربردی برای اتصال پروکسی فقط به یک پروفایل Chrome بدون مرورگر ضد شناسایی: خط فرمان، افزونه‌ها و میانبرهای جداگانه.

📅۲۶ آبان ۱۴۰۵

اگر چندین حساب Facebook، Instagram دارید یا کارت‌های Wildberries را از پروفایل‌های مختلف مرورگر پر می‌کنید، دیر یا زود سوال پیش می‌آید: چگونه پروکسی را به هر پروفایل Chrome متصل کنیم بدون اینکه بقیه را تحت تأثیر قرار دهیم. تنظیمات استاندارد سیستم پروکسی را بلافاصله برای کل سیستم عامل تغییر می‌دهد و این راهی به سمت مسدود شدن‌ها در چندحسابداری است. در این مقاله سه روش عملی برای ایزوله کردن پروکسی برای یک پروفایل خاص Chrome بدون خرید مرورگر ضد شناسایی را بررسی می‌کنیم.

چرا پروکسی را در سطح پروفایل ایزوله کنیم

تنظیم معمول پروکسی در ویندوز یا macOS به صورت جهانی اعمال می‌شود — برای تمام برنامه‌ها به طور همزمان. برای یک حساب این طبیعی است، اما اگر شما 5-10 حساب Instagram را از پروفایل‌های مختلف Chrome مدیریت می‌کنید، پروکسی جهانی بی‌فایده است: همه پروفایل‌ها به هر حال با یک IP به شبکه متصل خواهند شد و پلتفرم به سرعت آن‌ها را از طریق کوکی، اثر انگشت مرورگر و آدرس IP به هم مرتبط می‌کند. نتیجه — مسدودسازی انبوه (chain-ban).

برای آربیتراژکارانی که حساب‌های Facebook Ads یا TikTok Ads را مدیریت می‌کنند و متخصصان SMM که حساب‌های مشتریان را اداره می‌کنند، نیاز است که هر پروفایل Chrome از طریق IP منحصر به فرد خود به اینترنت متصل شود. این خطر ارتباط بین حساب‌ها و مسدودسازی‌ها بر اساس اثر انگشت IP را کاهش می‌دهد. پروکسی جداگانه برای پروفایل همچنین برای فروشندگان بازارهای آنلاین مفید است: اگر شما قیمت‌ها را در Wildberries یا Ozon از حساب‌های مختلف نظارت می‌کنید، IP‌های مختلف به پلتفرم اجازه نمی‌دهند که مشکوک به پارس کردن شود.

سه روش برای حل این مشکل بدون خرید مرورگر ضد شناسایی وجود دارد: پرچم خط فرمان، افزونه درون پروفایل و میان‌برهای جداگانه راه‌اندازی با پروفایل متصل. هر کدام را به تفصیل بررسی می‌کنیم.

روش 1: پرچم --proxy-server در میان‌بر راه‌اندازی

Chrome از راه‌اندازی با پارامترهای خط فرمان پشتیبانی می‌کند، از جمله تعیین پروکسی سرور برای نمونه خاصی از مرورگر. این سریع‌ترین روش برای آزمایش پروکسی در یک پروفایل بدون نصب افزونه‌ها است.

یک میان‌بر Chrome ایجاد کنید (کلیک راست روی دسکتاپ → ایجاد → میان‌بر، مسیر chrome.exe را مشخص کنید)، سپس خواص آن را باز کنید و پارامترها را پس از مسیر در فیلد «شیء» اضافه کنید:

"C:\Program Files\Google\Chrome\Application\chrome.exe" --proxy-server="http://123.45.67.89:8000" --user-data-dir="C:\ChromeProfiles\Profile1"

پارامتر --proxy-server آدرس و پورت پروکسی را تعیین می‌کند، و --user-data-dir یک پوشه جداگانه برای پروفایل را مشخص می‌کند — این بسیار مهم است، در غیر این صورت تمام پنجره‌های باز شده Chrome یک پروفایل و یک پروکسی را به اشتراک می‌گذارند. برای SOCKS5 فرمت به این صورت است:

--proxy-server="socks5://123.45.67.89:1080"

اگر پروکسی نیاز به نام کاربری و رمز عبور دارد، پرچم --proxy-server آن‌ها را به طور مستقیم نمی‌پذیرد — Chrome در اولین درخواست یک پنجره تأیید هویت را نمایش می‌دهد. برای دور زدن پنجره می‌توان از افزونه یا پروکسی بدون تأیید هویت با نام کاربری (با اتصال بر اساس IP) استفاده کرد. در عمل، برای حساب‌هایی که ثبات مهم است، آربیتراژکاران بیشتر از پروکسی‌های مسکونی استفاده می‌کنند — آن‌ها از پشتیبانی داخلی برای تأیید هویت از طریق افزونه‌ها برخوردارند که در ادامه به آن‌ها اشاره خواهد شد.

برای هر پروفایل بعدی یک میان‌بر جدید با پورت پروکسی متفاوت و پوشه user-data-dir دیگری ایجاد کنید. اینگونه شما مجموعه‌ای از میان‌برها خواهید داشت — یکی برای هر حساب، هر کدام با پروکسی و پروفایل کوکی ایزوله خود.

روش 2: افزونه‌های SwitchyOmega و Proxy Helper

اگر تأیید هویت با نام کاربری/رمز عبور الزامی است و تغییر میان‌برها هر بار نامناسب است، از یک افزونه مدیریت پروکسی به طور مستقیم درون پروفایل استفاده کنید. محبوب‌ترین‌ها — Proxy SwitchyOmega و Proxy Helper از Chrome Web Store. آن‌ها یک بار در پروفایل خاص نصب می‌شوند و تنظیمات پروکسی را درون آن پروفایل ذخیره می‌کنند، بدون اینکه به بقیه آسیب برسانند.

مراحل تنظیم SwitchyOmega:

  1. پروفایل مورد نظر Chrome را باز کنید (از طریق منوی پروفایل‌ها در گوشه بالا سمت راست).
  2. افزونه SwitchyOmega را از Chrome Web Store دقیقاً در این پروفایل نصب کنید.
  3. در تنظیمات افزونه یک پروفایل پروکسی جدید ایجاد کنید: پروتکل (HTTP، HTTPS یا SOCKS5)، آدرس IP و پورت را مشخص کنید.
  4. اگر پروکسی نیاز به نام کاربری و رمز عبور دارد — آن‌ها را در فیلدهای مربوطه وارد کنید، افزونه تأیید هویت را ذخیره کرده و پنجره تأیید هویت را نشان نخواهد داد.
  5. پروفایل پروکسی ایجاد شده را به عنوان پروفایل اصلی برای این پنجره مرورگر فعال کنید.

مزیت این روش — انعطاف‌پذیری: می‌توانید پروکسی را مستقیماً از آیکون افزونه تغییر دهید، بدون اینکه Chrome را دوباره راه‌اندازی کنید. معایب — افزونه به سیستم‌های ضد تقلب پلتفرم‌ها به عنوان نرم‌افزار شخص ثالث نصب شده دیده می‌شود، که در موارد نادر ممکن است بر ارزیابی اعتبار مرورگر تأثیر بگذارد. برای اکثر وظایف SMM و تجارت الکترونیک این مسئله بحرانی نیست.

برای ترافیک موبایل (به عنوان مثال، هنگام کار با TikTok Ads، جایی که مهم است IP به عنوان یک اسمارت‌فون معمولی به نظر برسد) بهتر است از پروکسی‌های موبایل استفاده کنید — آن‌ها کمتر سیستم‌های حفاظتی را فعال می‌کنند، زیرا از IP‌های واقعی اپراتورهای ارتباطی با چرخش استفاده می‌کنند.

روش 3: پروفایل‌های جداگانه Chrome با میان‌برهای راه‌اندازی

این روش سیستم داخلی پروفایل‌های Chrome (پروفایل → افزودن پروفایل) را با پرچم --proxy-server از روش اول ترکیب می‌کند. اصل این است که شما یک پروفایل استاندارد Chrome را از طریق رابط مرورگر ایجاد می‌کنید (با آیکون، نام، تاریخچه و کوکی خود)، و سپس یک میان‌بر جداگانه با پروکسی متصل برای آن ایجاد می‌کنید.

مراحل:

  1. در Chrome روی آیکون پروفایل کلیک کنید → «افزودن» → یک پروفایل جدید با نامی مانند «Instagram_Client1» ایجاد کنید.
  2. مسیر پوشه این پروفایل را پیدا کنید: به chrome://version بروید و مقدار «پروفایل» را مشاهده کنید.
  3. یک میان‌بر chrome.exe ایجاد کنید و در خواص آن پرچم --profile-directory را با نام پوشه (به عنوان مثال، «Profile 3») و پرچم --proxy-server را با آدرس مورد نظر بنویسید.
  4. این میان‌بر را ذخیره کرده و دقیقاً از همین میان‌بر برای راه‌اندازی حساب مشتری استفاده کنید — نه از طریق منوی معمول پروفایل‌های Chrome، بلکه از طریق میان‌بر ایجاد شده.
"C:\Program Files\Google\Chrome\Application\chrome.exe" --profile-directory="Profile 3" --proxy-server="http://45.67.89.10:8000"

این رویکرد برای آژانس‌های SMM مناسب است: برای هر مشتری یک پروفایل جداگانه با نام و آیکون مشخص ایجاد می‌شود و پروکسی از طریق میان‌بر روی دسکتاپ متصل می‌شود. پوشه میان‌برها به یک پنل دسترسی سریع به تمام حساب‌های مدیریت شده تبدیل می‌شود.

مقایسه روش‌ها

روش تأیید هویت نام کاربری/رمز عبور راحتی تغییر مناسب برای
--proxy-server در میان‌بر خیر (نیاز به تأیید هویت IP) پایین — ویرایش میان‌بر آزمایش سریع، 1-3 حساب
SwitchyOmega / Proxy Helper بله بالا — کلیک از آیکون SMM، 5-20 حساب
پروفایل‌های Chrome + میان‌بر خیر (نیاز به تأیید هویت IP) متوسط — میان‌بر جداگانه برای هر حساب آژانس‌ها، حساب‌های مشتری

اگر ارائه‌دهنده پروکسی از لیست سفید IP پشتیبانی کند (تأیید هویت بدون نام کاربری و رمز عبور)، روش اول و سوم راحت‌تر می‌شوند — نیازی به وارد کردن اطلاعات حساب نیست. این موضوع به ویژه برای پروکسی‌های مراکز داده که معمولاً از این نوع تأیید هویت در پارس کردن بازارها استفاده می‌کنند، بسیار مهم است.

نشت‌های WebRTC و DNS: چگونه بررسی کنیم

اتصال پروکسی به پروفایل از طریق پرچم یا افزونه یک مشکل مهم را حل نمی‌کند — نشت IP واقعی از طریق WebRTC. مرورگر می‌تواند آدرس واقعی شما را به طور مستقیم، دور از پروکسی، افشا کند، اگر در کد صفحه از درخواست WebRTC استفاده شده باشد (این در ردیاب‌های تبلیغاتی Facebook و TikTok رایج است).

برای جلوگیری از این موضوع، در هر پروفایل با پروکسی افزونه‌ای برای مسدود کردن WebRTC (به عنوان مثال، WebRTC Leak Shield یا مسدودسازی داخلی در SwitchyOmega، اگر پشتیبانی شود) نصب کنید. پس از تنظیم، حتماً پروفایل را در سایت‌های browserleaks.com یا ipleak.net بررسی کنید: در آنجا می‌توان دید که کدام IP از طریق درخواست عادی، از طریق WebRTC و کدام سرور DNS شناسایی می‌شود.

اگر سرور DNS از ارائه‌دهنده پروکسی شناسایی نشود، بلکه از ارائه‌دهنده اینترنت شما باشد — این نیز یک نشت است که می‌تواند مکان واقعی را افشا کند. در تنظیمات Chrome (chrome://settings/security) DNS را از طریق HTTPS تغییر دهید و اطمینان حاصل کنید که از DNS متناسب با منطقه پروکسی استفاده می‌شود.

کی باید به مرورگر ضد شناسایی منتقل شویم

تنظیم دستی پروکسی از طریق پرچم‌ها و افزونه‌ها برای 3-10 پروفایل به خوبی کار می‌کند. اما اگر شما 30-50 حساب Instagram دارید یا به صورت انبوه حساب‌های تبلیغاتی Facebook Ads را مدیریت می‌کنید، مدیریت دستی میان‌برها و پروفایل‌ها نامناسب و آسیب‌پذیر می‌شود: Chrome معمولی، حتی با پروفایل‌های مختلف، اثر انگشت canvas یکسان، فونت‌ها و پارامترهای WebGL یکسانی را برای تمام حساب‌ها ارائه می‌دهد. پلتفرم‌ها این را به عنوان چندحسابداری شناسایی می‌کنند، بدون توجه به تغییر IP.

در این صورت منطقی‌تر است که به مرورگر ضد شناسایی منتقل شوید: Dolphin Anty، AdsPower، Multilogin، GoLogin یا Octo Browser. آن‌ها اثر انگشت دیجیتال منحصر به فردی برای هر پروفایل تولید می‌کنند و به طور داخلی پروکسی را به پروفایل متصل می‌کنند بدون نیاز به تغییر میان‌برها و پرچم‌ها — فقط IP، پورت، نام کاربری و رمز عبور را در فیلدهای مربوطه تنظیمات پروفایل وارد می‌کنید. این موضوع به ویژه در هنگام مقیاس‌گذاری مهم است: 5 پروفایل را می‌توان به صورت دستی مدیریت کرد، اما 50 پروفایل فقط از طریق ابزار تخصصی.

برای انتخاب پروکسی برای چنین سناریوهایی، پروکسی‌های مسکونی با اتصال بر اساس جلسه مناسب هستند — آن‌ها اجازه می‌دهند که یک IP یکسان برای حساب مدت طولانی حفظ شود، که برای گرم کردن و فارم کردن مهم است.

نتیجه‌گیری

پروکسی را می‌توان به یک پروفایل Chrome از سه طریق متصل کرد: پرچم --proxy-server در میان‌بر برای آزمایش سریع، افزونه SwitchyOmega برای مدیریت راحت با تأیید هویت نام کاربری و رمز عبور، یا ترکیبی از پروفایل‌های داخلی Chrome با میان‌برهای جداگانه برای کار آژانس با حساب‌های مشتری. هر روش ترافیک پروفایل را از سیستم باقی‌مانده ایزوله می‌کند، اما مشکل اثر انگشت دیجیتال مرورگر را حل نمی‌کند — برای این منظور در مقیاس‌گذاری بالای 10-15 حساب باید به مرورگر ضد شناسایی منتقل شد.

اگر شما تازه شروع به چندحسابداری کرده‌اید و طرح را بر روی 3-5 پروفایل آزمایش می‌کنید، برای شروع پروکسی‌های مراکز داده مناسب هستند — آن‌ها ارزان‌تر و سریع‌تر برای وظایف ساده‌ای مانند بررسی دسترسی یا SMM پایه هستند. برای کار با حساب‌های تبلیغاتی و شبکه‌های اجتماعی، جایی که ثبات و شباهت به یک کاربر معمولی مهم است، بهتر است بلافاصله پروکسی‌های مسکونی یا موبایل را تهیه کنید تا زمان خود را برای تنظیم مجدد پس از اولین مسدودسازی‌ها هدر ندهید.