← بازگشت به وبلاگ

پروکسیفایر برای ویندوز و مک‌اواس: چگونه تلگرام، بازی‌ها و برنامه‌ها را از طریق پروکسی عبور دهیم

نحوه استفاده از Proxifier برای عبور از پروکسی هر برنامه‌ای را بررسی می‌کنیم - از تلگرام دسکتاپ تا کلاینت‌های دسکتاپ بازارها - حتی اگر تنظیمات پروکسی خاصی نداشته باشند.

📅۲۴ آبان ۱۴۰۵

بسیاری از برنامه‌ها — از Telegram Desktop تا کلاینت‌های دسکتاپ Wildberries و لانچرهای بازی — به سادگی تنظیمات پروکسی در رابط کاربری ندارند. این به این معنا نیست که نمی‌توان آن‌ها را از طریق پروکسی عبور داد: به ابزاری نیاز است که تمام ترافیک شبکه برنامه را در سطح سیستم‌عامل ضبط کند. به همین دلیل Proxifier وجود دارد. در این مقاله بررسی می‌کنیم که چگونه آن را در ویندوز و macOS نصب و تنظیم کنیم، چه پروکسی‌هایی برای وظایف مختلف انتخاب کنیم و چگونه از قطع اتصال در بدترین زمان جلوگیری کنیم.

Proxifier چیست و به چه کار می‌آید

Proxifier یک برنامه کلاینت پروکسی است که در سطح سیستم کار می‌کند و درخواست‌های شبکه سایر برنامه‌ها را ضبط کرده و آن‌ها را از طریق سرور پروکسی مشخص شده هدایت می‌کند. اگر یک مرورگر ضد شناسایی یا مرورگر وب اجازه می‌دهد پروکسی را مستقیماً در تنظیمات وارد کنید، برنامه‌های دسکتاپ — پیام‌رسان‌ها، ترمینال‌های تجاری، کلاینت‌های بازارها، بازی‌ها، کلاینت‌های ایمیل — اغلب اصلاً فیلد «پروکسی» در تنظیمات ندارند. توسعه‌دهندگان یا این قابلیت را پیش‌بینی نکرده‌اند یا آن را به قدری عمیق پنهان کرده‌اند که پیدا کردن آن غیرممکن است.

Proxifier این مشکل را نه از طریق خود برنامه، بلکه از طریق ضبط ترافیک در سطح سیستم‌عامل حل می‌کند: او تمام اتصالات خروجی فرآیند انتخاب شده (یا حتی تمام فرآیندها) را «ضبط» کرده و آن‌ها را از طریق پروکسی SOCKS5 یا HTTP(S) هدایت می‌کند. برای برنامه این‌گونه به نظر می‌رسد که او به طور مستقیم با اینترنت کار می‌کند — او حتی از وجود پروکسی بین او و سرور آگاه نیست.

برای وظایف تجاری این موضوع به ویژه مهم است: آربیتراژها چندین کلاینت دسکتاپ برای کابینت‌های تبلیغاتی تحت IP‌های مختلف راه‌اندازی می‌کنند، متخصصان SMM با Telegram Desktop برای چندین حساب به طور همزمان کار می‌کنند و فروشندگان بازارها از پارسرهای دسکتاپ و برنامه‌های بارگذاری انبوه کارت‌های کالا استفاده می‌کنند که به IP جداگانه برای هر فروشگاه نیاز دارند.

کدام برنامه‌ها نمی‌توانند به طور خودکار با پروکسی کار کنند

مشکل «تنظیمات پروکسی وجود ندارد» بسیار بیشتر از آنچه به نظر می‌رسد رایج است. در اینجا دسته‌های معمولی از برنامه‌ها که خوانندگان ما با آن‌ها مواجه می‌شوند آورده شده است:

  • پیام‌رسان‌ها: Telegram Desktop (اگرچه در برنامه تنظیمات SOCKS5 دارد، گاهی اوقات نیاز است که تمام ترافیک سیستم را به شدت قفل کنید، از جمله به‌روزرسانی‌ها و همگام‌سازی)، Skype، نسخه‌های دسکتاپ WhatsApp.
  • کلاینت‌های دسکتاپ بازارها و سیستم‌های تجاری: برنامه‌هایی برای بارگذاری انبوه کارت‌ها در Wildberries و Ozon، نرم‌افزارهایی برای خودکارسازی کار با Avito، سیستم‌های حسابداری، ماژول‌های یکپارچگی 1C.
  • لانچرها و کلاینت‌های بازی: Steam، Epic Games، بازی‌های خاص با محدودیت‌های منطقه‌ای.
  • کلاینت‌های ایمیل و سازمان‌دهنده‌ها: Outlook، Thunderbird — زمانی که نیاز است با صندوق پستی از یک منطقه خاص کار کنید.
  • برنامه‌های دسکتاپ برای خودکارسازی SMM: برخی از برنامه‌های بارگذاری انبوه و پارسرهای دنبال‌کنندگان که پروکسی فقط در نسخه پریمیوم آن‌ها وجود دارد.
  • ابزارهای به‌روزرسانی و همگام‌سازی: هر فرآیند پس‌زمینه‌ای که نیاز دارد «اینترنت» را از یک موقعیت جغرافیایی خاص «ببیند».

در تمام این موارد، تنها راه این است که ترافیک را در سطح سیستم ضبط کنید. و Proxifier این کار را با دقت بیشتری نسبت به تغییر پروکسی سیستم به طور کامل انجام می‌دهد: می‌توانید فقط یک برنامه خاص را از طریق پروکسی هدایت کنید و تمام ترافیک دیگر کامپیوتر را دست نخورده بگذارید.

نصب و تنظیم در ویندوز

نصب Proxifier در ویندوز چند دقیقه طول می‌کشد. توزیع را از وب‌سایت رسمی توسعه‌دهنده دانلود کنید، نصب‌کننده را اجرا کنید و از راهنمای نصب استاندارد پیروی کنید — در این مرحله به هیچ تنظیم خاصی نیاز نیست.

پس از راه‌اندازی برنامه، منوی Profile → Proxy Servers را باز کنید (یا روی آیکون مربوطه در نوار ابزار کلیک کنید). در پنجره باز شده، روی «اضافه کردن» کلیک کنید و اطلاعات سرور پروکسی خود را وارد کنید:

  • آدرس سرور (IP یا هاست که توسط ارائه‌دهنده پروکسی ارائه می‌شود)؛
  • پورت اتصال؛
  • پروتکل — SOCKS5 در بیشتر موارد توصیه می‌شود، HTTPS مناسب است اگر ارائه‌دهنده SOCKS ارائه ندهد؛
  • نام کاربری و رمز عبور، اگر پروکسی نیاز به احراز هویت داشته باشد.

روی «بررسی» (Check) کلیک کنید تا مطمئن شوید که اتصال به پروکسی برقرار شده و برنامه سرور را می‌بیند. اگر تست با موفقیت انجام شد، پروفایل را ذخیره کنید. در اینجا تنظیمات اولیه اتصال به پایان رسیده است — حالا باید تصمیم بگیرید که کدام برنامه‌ها را از طریق این پروکسی عبور دهید، در مورد این موضوع در بخش قوانین پروکسی‌سازی توضیح داده شده است.

نکته مهم برای نسخه ویندوز: Proxifier می‌تواند در دو حالت کار کند — پروکسی‌سازی تمام ترافیک سیستم یا فقط فرآیندهای انتخاب شده. برای وظایف تجاری تقریباً همیشه به گزینه دوم نیاز است تا از بارگذاری پروکسی با به‌روزرسانی‌های پس‌زمینه ویندوز جلوگیری کرده و کار سایر برنامه‌های کامپیوتر را کند نکند.

نصب و تنظیم در macOS

در macOS، فرآیند نصب و منطق کار Proxifier مشابه است، اما نکاتی مربوط به سیستم امنیتی اپل وجود دارد. پس از دانلود فایل dmg و انتقال برنامه به پوشه «برنامه‌ها»، در اولین راه‌اندازی ممکن است سیستم درخواست مجوز برای کار در «تنظیمات حریم خصوصی و امنیت» کند — این باید تأیید شود، در غیر این صورت Proxifier نمی‌تواند اتصالات شبکه را ضبط کند.

تنظیم پروکسی سرور نیز از طریق منوی افزودن پروفایل انجام می‌شود: آدرس، پورت، پروتکل (SOCKS5 ترجیحی است) و اطلاعات احراز هویت را مشخص کنید. در macOS، Proxifier درخواست نصب یک افزونه شبکه (network extension) برای ضبط صحیح ترافیک در نسخه‌های مدرن سیستم می‌کند — این یک روند استاندارد است که پس از آن برنامه به طور کامل کار می‌کند.

برای کاربران Mac که کار با چندین مرورگر ضد شناسایی (مانند Dolphin Anty یا Octo Browser که نسخه‌های macOS آن‌ها گاهی محدودیت‌هایی دارند) و کلاینت‌های دسکتاپ بدون پروکسی داخلی را ترکیب می‌کنند، Proxifier تنها راه برای توزیع ترافیک از طریق IP‌های مختلف است، بدون اینکه تنظیمات شبکه سیستم را به طور کامل تغییر دهند.

قوانین پروکسی‌سازی: چگونه برنامه مورد نظر را از طریق پروکسی مناسب هدایت کنیم

مفیدترین ویژگی Proxifier، قوانین پروکسی‌سازی (Proxification Rules) است. این قوانین به شما اجازه می‌دهند که نه تنها «پروکسی را برای همه فعال کنید»، بلکه به طور انعطاف‌پذیر تنظیم کنید که کدام برنامه از کدام سرور عبور کند و کدام به طور مستقیم.

منوی Profile → Proxification Rules را باز کنید و روی «اضافه کردن» کلیک کنید. در تنظیمات قانون، موارد زیر را مشخص کنید:

  • Applications — فایل اجرایی خاص برنامه (به عنوان مثال، Telegram.exe یا کلاینت بازار) را انتخاب کنید، یا «Any» را برای تمام برنامه‌ها بگذارید؛
  • Target hosts — می‌توانید قانون را به دامنه‌ها یا IP‌های خاص محدود کنید، اگر نیاز دارید فقط درخواست‌ها به یک سرویس خاص از طریق پروکسی عبور کند؛
  • Action — انتخاب کنید که ترافیک این قانون از کدام پروفایل پروکسی اضافه شده هدایت شود.

قوانین از بالا به پایین بررسی می‌شوند، بنابراین قوانین خاص‌تر (برنامه خاص) باید بالاتر از قوانین عمومی قرار گیرند. این موضوع به ویژه مهم است اگر شما چندین حساب را به طور همزمان مدیریت می‌کنید: به عنوان مثال، دو نسخه از کلاینت دسکتاپ را از طریق محیط‌های مجازی مختلف راه‌اندازی کرده و می‌خواهید هر کدام از طریق IP خود عبور کند.

برای آژانس‌های SMM که 10-50 حساب مشتری را مدیریت می‌کنند و از برنامه‌های دسکتاپ جداگانه برای برنامه‌ریزی انتشار استفاده می‌کنند، این نوع مسیریابی انعطاف‌پذیر زمان را صرفه‌جویی می‌کند: نیازی به راه‌اندازی یک ماشین مجازی جداگانه برای هر حساب نیست — فقط یک قانون برای هر فرآیند کافی است.

چه نوع پروکسی برای Proxifier انتخاب کنیم

Proxifier از پروکسی‌های SOCKS4، SOCKS5 و HTTPS پشتیبانی می‌کند — این برای اتصال تقریباً هر ارائه‌دهنده پروکسی کافی است. اما نوع آدرس IP (رسانه‌ای، موبایل یا دیتاسنتر) باید بر اساس وظیفه انتخاب شود، نه بر اساس سازگاری فنی با Proxifier — او به طور یکسان با هر یک از آن‌ها به خوبی کار می‌کند.

نوع پروکسی کی برای Proxifier مناسب است ریسک مسدود شدن
پروکسی‌های رسانه‌ای کلاینت‌های دسکتاپ بازارها، تلگرام، پیام‌رسان‌ها، سرویس‌هایی که بررسی «IP واقعی» دارند پایین
پروکسی‌های موبایل کلاینت‌های بازی و برنامه‌هایی با حفاظت ضد تقلب سخت که به اپراتورهای موبایل متصل هستند حداقل
پروکسی‌های دیتاسنتر ابزارهای پس‌زمینه، همگام‌سازی، پارسرها بدون سیستم‌های ضد تقلب سخت متوسط (بسته به سرویس)

برای وظایفی که «انسانی بودن» آدرس IP مهم است — به عنوان مثال، Telegram Desktop با چندین حساب یا کلاینت دسکتاپ Avito — بهتر است از پروکسی‌های رسانه‌ای استفاده کنید: آن‌ها توسط ارائه‌دهندگان واقعی ارتباطات ارائه می‌شوند و کمتر باعث مشکوک شدن سیستم‌های حفاظتی می‌شوند. برای بازی‌ها و برنامه‌هایی که به شبکه‌های موبایل به شدت وابسته هستند، بهتر است از پروکسی‌های موبایل استفاده کنید. و برای وظایف پس‌زمینه، جایی که بررسی‌های سختگیرانه‌ای بر نوع IP وجود ندارد، می‌توان از پروکسی‌های دیتاسنتر با قیمت مناسب‌تر استفاده کرد.

موارد عملی: تلگرام، بازارها، بازی‌ها، ضد شناسایی

Telegram Desktop با چندین حساب. اگر چندین حساب تلگرام برای پروژه‌های مختلف دارید و نمی‌خواهید که آن‌ها با یک IP مرتبط شوند، چندین پروفایل پروکسی در Proxifier ایجاد کنید و هر نسخه از کلاینت (که در یک پوشه جداگانه با نسخه قابل حمل اجرا شده است) را به قانون پروکسی‌سازی خود متصل کنید.

کلاینت‌های دسکتاپ بازارها. فروشندگانی که به طور همزمان با چندین فروشگاه در Wildberries یا Ozon از طریق برنامه‌های دسکتاپ بارگذاری انبوه کارت‌ها کار می‌کنند، از Proxifier استفاده می‌کنند تا هر فروشگاه «از یک منطقه جداگانه» دیده شود — این خطر مسدود شدن حساب فروشنده را در صورت مشکوک شدن به ارتباط چندین فروشگاه کاهش می‌دهد.

کلاینت‌ها و لانچرهای بازی. برای آزمایش قیمت‌های منطقه‌ای، دسترسی به محتوا یا بررسی کمپین‌های تبلیغاتی درون بازی‌ها از طریق Steam یا Epic Games، Proxifier اجازه می‌دهد ترافیک دقیقاً از فرآیند بازی عبور کند، بدون اینکه اینترنت دیگر روی کامپیوتر را تحت تأثیر قرار دهد.

مرورگرهای ضد شناسایی و نرم‌افزارهای مرتبط. بسیاری از افراد از Dolphin Anty، AdsPower، Multilogin یا GoLogin برای چندحسابی مرورگر استفاده می‌کنند، اما این تیم‌ها اغلب ابزارهای دسکتاپ همراه (مدیران رمز عبور، همگام‌سازها، ردیاب‌های فعالیت) دارند که تنظیمات پروکسی خود را ندارند. Proxifier این شکاف را پر می‌کند و ترافیک برنامه‌های کمکی را به درستی ضبط می‌کند.

اشکالات رایج و راه‌حل‌های آن‌ها

برنامه هنوز هم IP واقعی را نشان می‌دهد. بیشتر اوقات دلیل این است که قانون پروکسی‌سازی به فایل اجرایی نادرست اشاره می‌کند یا برنامه فرآیندهای فرعی را با نام دیگری راه‌اندازی می‌کند. در مدیر وظایف بررسی کنید که کدام فرآیند دقیقاً درخواست‌های شبکه را انجام می‌دهد و قانون را دقیقاً برای آن اضافه کنید.

قطع اتصال و قفل شدن. معمولاً این موضوع به عدم ثبات خود سرور پروکسی یا بارگذاری بیش از حد ناشی از استفاده از یک IP برای چندین فرآیند سنگین به طور همزمان مربوط می‌شود. بار را توزیع کنید و از پروفایل‌های پروکسی مختلف برای برنامه‌های مختلف استفاده کنید و سرعت پروکسی را به طور جداگانه بررسی کنید، قبل از اینکه Proxifier را مقصر بدانید.

درخواست‌های DNS به طور مستقیم و بدون پروکسی می‌روند. در تنظیمات پروفایل پروکسی در Proxifier گزینه‌ای برای حل نام‌های هاست از طریق پروکسی وجود دارد — حتماً آن را فعال کنید، در غیر این صورت درخواست‌های DNS با IP واقعی ارسال می‌شوند، حتی اگر خود ترافیک پروکسی شده باشد و سرویس ممکن است نشت را شناسایی کند.

خطای احراز هویت در پروکسی. بررسی کنید که آیا ارائه‌دهنده پروکسی شما احراز هویت بر اساس IP به جای نام کاربری و رمز عبور دارد — در این صورت باید یا IP کامپیوتر را در لیست سفید ارائه‌دهنده اضافه کنید یا به احراز هویت بر اساس نام کاربری تغییر دهید.

چک‌لیست قبل از راه‌اندازی

  • پروفایل پروکسی اضافه شده و در Proxifier بررسی شده است (Check)؛
  • گزینه حل DNS از طریق پروکسی فعال شده است تا از نشت جلوگیری شود؛
  • قانون پروکسی‌سازی به فایل اجرایی صحیح اشاره می‌کند، از جمله فرآیندهای فرعی در صورت نیاز؛
  • قوانین در ترتیب صحیح قرار دارند — قوانین خاص‌تر بالاتر از قوانین عمومی؛
  • نوع پروکسی (رسانه‌ای، موبایل، دیتاسنتر) با وظیفه و سطح حفاظت ضد تقلب سرویس هدف مطابقت دارد؛
  • تست بررسی IP در داخل خود برنامه (به عنوان مثال، از طریق سرویس داخلی بررسی شبکه، اگر وجود داشته باشد) قبل از شروع کار واقعی انجام شده است.

نتیجه‌گیری

Proxifier یک شکاف مهم را پر می‌کند: اجازه می‌دهد هر برنامه‌ای را از طریق پروکسی عبور دهید، حتی اگر توسعه‌دهندگان برای آن تنظیمات شبکه پیش‌بینی نکرده باشند. این موضوع به ویژه برای آربیتراژها، متخصصان SMM و فروشندگان بازارها که مجبورند با کلاینت‌های دسکتاپ، پیام‌رسان‌ها و ابزارهایی که از پروکسی داخلی پشتیبانی نمی‌کنند کار کنند، مفید است. نکته اصلی — تنظیم صحیح قوانین پروکسی‌سازی، فعال کردن حل DNS از طریق پروکسی و انتخاب نوع مناسب IP برای وظیفه خاص.

اگر Proxifier را برای کار با پیام‌رسان‌ها، بازارها یا سایر سرویس‌هایی که به «طبیعت» آدرس IP حساس هستند تنظیم می‌کنید، به پروکسی‌های رسانه‌ای توجه کنید — آن‌ها به عنوان اتصالات خانگی معمولی به نظر می‌رسند و کمتر باعث مشکوک شدن سیستم‌های حفاظتی می‌شوند. برای وظایفی که بررسی‌های سختگیرانه ضد تقلب دارند، مانند بازی‌ها یا برنامه‌های موبایل، بهتر است از پروکسی‌های موبایل استفاده کنید، و برای ابزارهای پس‌زمینه و سرویس‌های کمتر نیازمند می‌توان از پروکسی‌های دیتاسنتر با قیمت مناسب‌تر استفاده کرد.