پروکسی برای لینکدین: چگونه پارس کردن و ارسال را بدون مسدودیت خودکار کنیم

LinkedIn به شدت با اتوماسیون مبارزه می‌کند: ربات‌ها برای پارسینگ مخاطبین، ارسال انبوه دعوت‌ها و جمع‌آوری لیدها به طور منظم مسدود می‌شوند. اگر شما از ابزارهای اتوماسیون استفاده می‌کنید یا چندین حساب برای فروش B2B دارید، بدون پروکسی‌های مناسب نمی‌توانید کار کنید. در این مقاله بررسی خواهیم کرد که چه پروکسی‌هایی برای LinkedIn مناسب هستند، چگونه آنها را در ابزارهای محبوب تنظیم کنیم و چگونه از مسدودیت‌ها در حین اتوماسیون جلوگیری کنیم.

چرا LinkedIn اتوماسیون را مسدود می‌کند و پروکسی‌ها چگونه کمک می‌کنند

LinkedIn از الگوریتم‌های پیچیده‌ای برای شناسایی ربات‌ها و اتوماسیون استفاده می‌کند. این پلتفرم آدرس‌های IP، فرکانس فعالیت‌ها، الگوهای رفتاری و پارامترهای فنی مرورگر را ردیابی می‌کند. در اینجا سه عامل اصلی که منجر به مسدودیت می‌شوند آورده شده است:

• یک IP برای چندین حساب — اگر شما به 5-10 پروفایل از یک آدرس IP وارد شوید، سیستم این را به عنوان فعالیت مشکوک ثبت می‌کند
• سرعت فعالیت‌ها بسیار بالا — ارسال 100 دعوت در یک ساعت یا مشاهده 500 پروفایل در یک روز مشکوک است
• مکان جغرافیایی غیرمعمول — اگر حساب شما به طور منظم از کشورهای مختلف یا شهرهای مختلف وارد شود، این یک علامت خطر است
• استفاده از IP‌های شناخته شده دیتاسنترها — LinkedIn پایگاه‌های داده IP آدرس‌های ارائه‌دهندگان هاستینگ و خدمات VPN را نگهداری می‌کند
• الگوهای تکراری — فواصل یکسان بین فعالیت‌ها، پیام‌های الگوئی، سناریوهای رفتاری یکسان

پروکسی‌ها این مشکلات را به چندین روش حل می‌کنند. اولاً، آنها به هر حساب اجازه می‌دهند که از طریق یک آدرس IP منحصر به فرد کار کند و رفتار کاربران واقعی مختلف را شبیه‌سازی کند. ثانیاً، پروکسی‌های با کیفیت از IP دستگاه‌های واقعی (کامپیوترهای خانگی یا تلفن‌های همراه) استفاده می‌کنند که LinkedIn نمی‌تواند آنها را از کاربران قانونی تشخیص دهد. ثالثاً، پروکسی‌هایی با چرخش IP کمک می‌کنند تا فعالیت‌ها به گونه‌ای توزیع شوند که از محدودیت‌های فعالیت از یک آدرس تجاوز نکند.

چه نوع پروکسی‌هایی برای LinkedIn مناسب هستند

همه پروکسی‌ها به یک اندازه برای کار با LinkedIn مؤثر نیستند. این پلتفرم به طور فعال دیتاسنترها و پروکسی‌های عمومی ارزان را مسدود می‌کند، بنابراین انتخاب نوع پروکسی برای اتوماسیون موفقیت‌آمیز حیاتی است.

پروکسی‌های مسکونی برای LinkedIn

پروکسی‌های مسکونی انتخاب بهینه برای اکثر وظایف اتوماسیون LinkedIn هستند. آنها از IP‌های واقعی کاربران خانگی استفاده می‌کنند که ارائه‌دهندگان اینترنت به افراد عادی اختصاص می‌دهند. LinkedIn این نوع اتصالات را به عنوان قانونی تلقی می‌کند که خطر مسدودیت را به حداقل می‌رساند.

پروکسی‌های مسکونی به ویژه برای پارسینگ مخاطبین، ارسال انبوه دعوت‌ها و گرم کردن حساب‌های جدید مؤثر هستند. اگر شما 5-20 حساب برای فروش B2B یا تولید لید دارید، پروکسی‌های مسکونی کارکرد ثابتی را بدون CAPTCHA و مسدودیت‌های مداوم فراهم می‌کنند.

پروکسی‌های موبایل برای LinkedIn

پروکسی‌های موبایل از IP‌های اپراتورهای موبایل (MTS، بی‌لاین، مگافون و دیگران) استفاده می‌کنند. این نوع پروکسی برای LinkedIn مطمئن‌ترین نوع است، زیرا پلتفرم تقریباً هرگز IP‌های موبایل را مسدود نمی‌کند — خطر مسدود کردن کاربران واقعی که از طریق تلفن‌های هوشمند وارد می‌شوند بسیار بالا است.

پروکسی‌های موبایل برای کار با حساب‌های گران‌قیمت Sales Navigator، برای چند حساب کاربری در مقیاس بزرگ (بیش از 50 پروفایل) و برای اتوماسیون تهاجمی که نیاز به کاهش خطر مسدودیت دارد، ایده‌آل هستند. تنها عیب آنها هزینه بالاتر نسبت به پروکسی‌های مسکونی است.

کی زمانی می‌توان از دیتاسنترها استفاده کرد

پروکسی‌های دیتاسنتر برای LinkedIn انتخابی پرخطر هستند. LinkedIn پایگاه‌های داده IP آدرس‌های ارائه‌دهندگان هاستینگ را نگهداری می‌کند و به طور پیشگیرانه آنها را مسدود می‌کند. با این حال، شرایطی وجود دارد که دیتاسنترها می‌توانند کار کنند:

• شما با یک حساب کار می‌کنید و برنامه‌ای برای اتوماسیون تهاجمی ندارید
• فقط از پروکسی برای تغییر مکان جغرافیایی استفاده می‌کنید (به عنوان مثال، دسترسی به LinkedIn از منطقه‌ای که در آن مسدود شده است)
• پروکسی دیتاسنتر جدید است و هنوز به لیست سیاه LinkedIn نرفته است
• شما دیتاسنتر را با یک مرورگر ضد شناسایی ترکیب می‌کنید و به دقت رفتار یک کاربر واقعی را شبیه‌سازی می‌کنید

برای اتوماسیون جدی و چند حساب کاربری، دیتاسنترها توصیه نمی‌شوند — خطر از دست دادن حساب‌ها بسیار بالا است.

سناریوهای استفاده از پروکسی در LinkedIn

وظایف مختلف در LinkedIn نیاز به رویکردهای مختلفی برای تنظیم پروکسی دارند. بیایید به بررسی سناریوهای اصلی استفاده و پیکربندی‌های بهینه برای هر یک از آنها بپردازیم.

پارسینگ مخاطبین و لیدها

پارسینگ LinkedIn به جمع‌آوری خودکار داده‌های تماس مشتریان بالقوه شامل نام‌ها، عناوین شغلی، آدرس‌های ایمیل و شرکت‌ها اشاره دارد. ابزارهایی مانند Phantombuster، Dux-Soup یا LeadConnect به شما اجازه می‌دهند که صدها لید در روز جمع‌آوری کنید، اما بدون پروکسی LinkedIn به سرعت چنین فعالیتی را مسدود می‌کند.

توصیه‌ها برای پارسینگ:

• از پروکسی‌های مسکونی با چرخش هر 10-30 دقیقه استفاده کنید
• سرعت پارسینگ را محدود کنید: حداکثر 80-100 پروفایل در ساعت از یک IP
• پروکسی‌هایی از همان کشور که حساب LinkedIn شما ثبت شده است انتخاب کنید
• بین فعالیت‌ها وقفه‌های تصادفی اضافه کنید (15-45 ثانیه)
• به صورت 24 ساعته پارس نکنید — ساعات کاری را شبیه‌سازی کنید (9:00-18:00 به وقت محلی)

نتیجه معمول: از یک حساب می‌توان به طور ایمن 300-500 مخاطب در روز از طریق پروکسی مسکونی جمع‌آوری کرد بدون خطر مسدودیت.

ارسال انبوه دعوت‌ها و پیام‌ها

اتوماسیون ارسال درخواست‌های ارتباط و InMail یک استراتژی محبوب برای فروش B2B و استخدام است. LinkedIn تعداد دعوت‌ها را محدود می‌کند (حدود 100 در هفته برای حساب‌های معمولی، بیشتر برای Sales Navigator)، اما با پروکسی می‌توان به طور ایمن در مرز این محدودیت‌ها کار کرد.

توصیه‌ها برای ارسال انبوه:

• یک پروکسی ثابت مسکونی یا موبایل برای هر حساب (IP را به طور مکرر تغییر ندهید)
• حداکثر 15-20 دعوت در ساعت ارسال کنید
• پیام‌ها را شخصی‌سازی کنید — LinkedIn الگوهای یکسان را شناسایی می‌کند
• حساب‌های جدید را گرم کنید: در هفته اول 5-10 دعوت در روز ارسال کنید و به تدریج افزایش دهید
• از پروکسی‌هایی از شهری که در پروفایل حساب ذکر شده است استفاده کنید

چند حساب کاربری برای آژانس‌ها و فروش B2B

اگر شما چندین حساب LinkedIn (برای نیش‌های مختلف، مشتریان یا مناطق مختلف) مدیریت می‌کنید، جدا کردن آنها از یکدیگر بسیار مهم است. LinkedIn حساب‌ها را بر اساس آدرس‌های IP، کوکی‌ها، اثر انگشت مرورگر و حتی زمان فعالیت مرتبط می‌کند.

توصیه‌ها برای چند حساب کاربری:

• یک پروکسی مسکونی یا موبایل منحصر به فرد برای هر حساب
• از مرورگر ضد شناسایی (Dolphin Anty، AdsPower، Multilogin) برای جداسازی اثر انگشت دیجیتال استفاده کنید
• بین حساب‌ها خیلی سریع جابجا نشوید — 5-10 دقیقه وقفه بگذارید
• حساب‌ها را به ایمیل‌ها و شماره‌های تلفن مختلف پیوند دهید
• از یک پروکسی برای بیش از یک حساب استفاده نکنید

دور زدن محدودیت‌های جغرافیایی

برخی از ویژگی‌های LinkedIn فقط در کشورهای خاصی در دسترس هستند (به عنوان مثال، برخی از قابلیت‌های Sales Navigator). همچنین پروکسی‌ها کمک می‌کنند اگر بخواهید به مخاطبان در یک منطقه خاص هدف‌گذاری کنید — LinkedIn محتوای متفاوت و تبلیغات را بسته به مکان جغرافیایی کاربر نشان می‌دهد.

برای این کار پروکسی‌های مسکونی از کشور مورد نظر مناسب هستند. مهم است: اگر مکان جغرافیایی یک حساب موجود را تغییر می‌دهید، این کار را به تدریج انجام دهید و یک داستان آماده کنید (به عنوان مثال، "به کشور دیگری نقل مکان کردم" — مکان را در پروفایل به‌روزرسانی کنید، زبان رابط کاربری را تغییر دهید).

ابزارهای محبوب اتوماسیون LinkedIn

برای اتوماسیون LinkedIn ابزارهای متعددی وجود دارد — از افزونه‌های ساده مرورگر تا پلتفرم‌های ابری پیچیده. در اینجا محبوب‌ترین راه‌حل‌ها و ویژگی‌های کار آنها با پروکسی آورده شده است.

Phantombuster

Phantombuster یک پلتفرم ابری برای اتوماسیون شبکه‌های اجتماعی است. "فانتوم‌ها" (اسکریپت‌ها) آماده‌ای برای پارسینگ LinkedIn ارائه می‌دهد: جمع‌آوری مخاطبین از جستجو، صادرات اعضای گروه‌ها، ارسال خودکار دعوت‌ها. این ابزار از طریق ابر کار می‌کند، بنابراین نیازی به باز نگه‌داشتن مرورگر نیست.

تنظیم پروکسی: Phantombuster از پروکسی‌های HTTP/HTTPS پشتیبانی می‌کند. در تنظیمات حساب LinkedIn، آدرس پروکسی، پورت، نام کاربری و رمز عبور را وارد کنید. مهم است: از پروکسی‌های مسکونی استفاده کنید، زیرا Phantombuster از طریق سرورهای ابری کار می‌کند که LinkedIn ممکن است آنها را مسدود کند.

Dux-Soup

Dux-Soup یک افزونه برای Chrome است که مشاهده پروفایل‌ها، ارسال دعوت‌ها و پیام‌ها را به طور مستقیم در مرورگر اتوماسیون می‌کند. نسخه رایگان با ویژگی‌های پایه و تعرفه‌های پولی با امکانات پیشرفته وجود دارد.

تنظیم پروکسی: Dux-Soup از تنظیمات پروکسی مرورگر Chrome شما استفاده می‌کند. یک افزونه برای مدیریت پروکسی (به عنوان مثال، Proxy SwitchyOmega) نصب کنید، پروکسی مسکونی را در آن تنظیم کنید و Dux-Soup از طریق آن کار خواهد کرد. برای چند حساب کاربری از مرورگر ضد شناسایی با پروفایل‌ها استفاده کنید — هر پروفایل با پروکسی خود.

LinkedHelper

LinkedHelper یک برنامه دسکتاپ برای ویندوز با امکانات گسترده اتوماسیون است: پارسینگ، ارسال انبوه، لایک خودکار پست‌ها، جمع‌آوری آدرس‌های ایمیل. این ابزار به صورت محلی بر روی کامپیوتر شما کار می‌کند.

تنظیم پروکسی: در تنظیمات LinkedHelper بخشی به نام "تنظیمات پروکسی" وجود دارد. پروکسی‌های HTTP، HTTPS و SOCKS5 پشتیبانی می‌شوند. داده‌های پروکسی سرور را وارد کنید و برنامه تمام ترافیک LinkedIn را از طریق آن مسیریابی خواهد کرد. برای کار با چندین حساب، LinkedHelper را در پروفایل‌های مختلف مرورگر ضد شناسایی راه‌اندازی کنید.

Waalaxy (ex-ProspectIn)

Waalaxy یک ابزار مدرن برای اتوماسیون LinkedIn با تمرکز بر کمپین‌های چند کاناله (LinkedIn + ایمیل) است. دارای رابط کاربری کاربرپسند و سناریوهای آماده برای انواع مختلف outreach است.

تنظیم پروکسی: Waalaxy به عنوان یک افزونه مرورگر کار می‌کند. پروکسی را از طریق تنظیمات سیستم مرورگر تنظیم کنید یا از مرورگر ضد شناسایی استفاده کنید. Waalaxy به طور خودکار تنظیمات پروکسی را از مرورگر دریافت می‌کند.

مرورگرهای ضد شناسایی برای LinkedIn

برای چند حساب کاربری جدی در LinkedIn، تنها پروکسی کافی نیست — نیاز به جداسازی کامل اثر انگشت دیجیتال است. مرورگرهای ضد شناسایی پروفایل‌های منحصر به فردی با پارامترهای مختلف ایجاد می‌کنند: User-Agent، وضوح صفحه، منطقه زمانی، WebGL، اثر انگشت Canvas و دیگران.

مرورگرهای ضد شناسایی محبوب برای LinkedIn:

• Dolphin Anty — مرورگر روسی با رابط کاربری کاربرپسند، دارای تعرفه رایگان برای 10 پروفایل. برای اتوماسیون LinkedIn بسیار مناسب است.
• AdsPower — در میان آربیتراژکنندگان محبوب است، اما برای LinkedIn نیز به خوبی کار می‌کند. از همگام‌سازی فعالیت‌ها بین پروفایل‌ها پشتیبانی می‌کند.
• Multilogin — راه‌حل پریمیوم با حداکثر حفاظت در برابر شناسایی. گران است، اما برای کار با حساب‌های گران‌قیمت مطمئن‌ترین است.
• GoLogin — جایگزین اقتصادی با ویژگی‌های پایه ضد شناسایی. برای پروژه‌های کوچک مناسب است.

در هر یک از این مرورگرها تنظیم پروکسی استاندارد است: هنگام ایجاد پروفایل نوع پروکسی (HTTP/SOCKS5)، آدرس سرور، پورت و اطلاعات احراز هویت را مشخص کنید. مرورگر به طور خودکار پروکسی را به پروفایل متصل کرده و در هر بار راه‌اندازی از آن استفاده خواهد کرد.

تنظیم گام به گام پروکسی برای LinkedIn

بیایید به بررسی دستورالعمل دقیق تنظیم پروکسی برای اتوماسیون LinkedIn با استفاده از ترکیب Dolphin Anty + پروکسی مسکونی + Dux-Soup بپردازیم. این مجموعه برای اکثر وظایف مناسب است و یادگیری آن نسبتاً آسان است.

گام 1: دریافت پروکسی‌های مسکونی

یک ارائه‌دهنده پروکسی مسکونی انتخاب کنید و تعداد مورد نیاز IP آدرس‌ها را خریداری کنید. برای شروع، 3-5 پروکسی کافی است، اگر شما برنامه دارید با همین تعداد حساب LinkedIn کار کنید. هنگام انتخاب به نکات زیر توجه کنید:

• مکان جغرافیایی — کشوری را انتخاب کنید که حساب‌های LinkedIn شما در آن ثبت شده‌اند
• نوع چرخش — برای LinkedIn بهتر است پروکسی‌های ثابت یا با چرخش بر اساس زمان (هر 30-60 دقیقه) باشند
• پروتکل — HTTP/HTTPS یا SOCKS5 (هر دو کار می‌کنند، SOCKS5 کمی مطمئن‌تر است)
• احراز هویت — احراز هویت با نام کاربری/رمز عبور راحت‌تر از لیست سفید IP است

پس از خرید، داده‌های پروکسی را به صورت زیر دریافت خواهید کرد: ip:port:username:password یا http://username:password@ip:port

گام 2: نصب و تنظیم Dolphin Anty

Dolphin Anty را از وب‌سایت رسمی دانلود کنید و بر روی کامپیوتر خود نصب کنید. در اولین راه‌اندازی یک حساب کاربری ایجاد کنید — در تعرفه رایگان 10 پروفایل در دسترس است که برای شروع کافی است.

ایجاد پروفایل مرورگر:

1. بر روی "ایجاد پروفایل" در پنجره اصلی Dolphin Anty کلیک کنید
2. نام پروفایل را وارد کنید (به عنوان مثال، "LinkedIn — حساب 1")
3. در بخش "پروکسی" نوع را انتخاب کنید: HTTP یا SOCKS5
4. داده‌های پروکسی را وارد کنید: میزبان (آدرس IP)، پورت، نام کاربری، رمز عبور
5. بر روی "بررسی پروکسی" کلیک کنید — باید علامت تیک ظاهر شود و مکان جغرافیایی مشخص شود
6. در بخش "اثر انگشت‌ها" سیستم‌عامل و مرورگر را انتخاب کنید (Windows + Chrome توصیه می‌شود)
7. منطقه زمانی را مطابق با مکان جغرافیایی پروکسی تنظیم کنید (Dolphin می‌تواند این کار را به طور خودکار انجام دهد)
8. بر روی "ایجاد" کلیک کنید — پروفایل آماده است

این فرآیند را برای هر حساب LinkedIn تکرار کنید و از پروکسی منحصر به فرد برای هر پروفایل استفاده کنید. مهم است: از یک پروکسی برای چندین پروفایل استفاده نکنید، حتی اگر آنها در زمان‌های مختلف کار کنند.

گام 3: ورود به LinkedIn و گرم کردن حساب

پروفایل ایجاد شده را در Dolphin Anty راه‌اندازی کنید — مرورگری با پروکسی تنظیم شده باز خواهد شد. به linkedin.com بروید و به حساب خود وارد شوید (یا یک حساب جدید ایجاد کنید).

نکته مهم: اگر این یک حساب جدید است یا شما برای اولین بار از طریق پروکسی وارد می‌شوید، LinkedIn ممکن است درخواست تأیید اضافی (کد SMS یا ایمیل) کند. این طبیعی است — تأیید را انجام دهید.

در 3-5 روز اول به صورت دستی کار کنید، بدون اتوماسیون:

• پروفایل را به طور کامل پر کنید (عکس، توضیحات، تجربه کاری)
• 20-30 مخاطب واقعی اضافه کنید
• چند پست را لایک کنید و چند نظر بگذارید
• 15-30 دقیقه در حساب بگذرانید، شبیه‌سازی استفاده عادی

این "گرم کردن" امتیاز اعتماد حساب را افزایش می‌دهد و خطر مسدودیت در حین اتوماسیون بعدی را کاهش می‌دهد.

گام 4: نصب و تنظیم Dux-Soup

پس از گرم کردن حساب، می‌توانید ابزارهای اتوماسیون را نصب کنید. در پروفایل مرورگر Dolphin Anty (با LinkedIn که قبلاً وارد شده است) به Chrome Web Store بروید و افزونه Dux-Soup را نصب کنید.

تنظیمات پایه Dux-Soup:

1. Dux-Soup را باز کنید (آیکون در نوار افزونه‌های Chrome)
2. یک onboarding کوتاه را طی کنید و تعرفه را انتخاب کنید (می‌توانید با رایگان شروع کنید)
3. در تنظیمات "Settings" → "Campaign Settings" محدودیت‌های ایمن را تنظیم کنید:
   • بازدید از پروفایل‌ها در هر ساعت: 15-20
   • درخواست‌های ارتباط در روز: 20-30
   • پیام‌ها در روز: 10-15
4. تأخیرهای تصادفی را فعال کنید: "Random delays" — از 30 تا 90 ثانیه
5. ساعات کاری را تنظیم کنید: "Active hours" — به عنوان مثال، 9:00-18:00 به وقت منطقه زمانی شما

Dux-Soup به طور خودکار از پروکسی تنظیم شده در پروفایل Dolphin Anty استفاده می‌کند — تنظیمات اضافی لازم نیست.

گام 5: راه‌اندازی اتوماسیون و نظارت

اکنون می‌توانید کمپین‌های اتوماسیون را راه‌اندازی کنید. به عنوان مثال، برای پارسینگ مخاطبین:

1. صفحه جستجوی LinkedIn را با فیلترهای مورد نظر (عنوان شغلی، مکان، صنعت) باز کنید
2. بر روی آیکون Dux-Soup کلیک کنید و "Visit profiles in search results" را انتخاب کنید
3. Dux-Soup به طور خودکار پروفایل‌ها را از نتایج جستجو باز کرده و داده‌ها را ذخیره می‌کند
4. به طور همزمان می‌توانید ارسال دعوت‌ها را تنظیم کنید: "Send connection requests"

مهم است که به طور منظم حساب را برای هشدارهای LinkedIn بررسی کنید. اگر پیام‌هایی مانند "فعالیت غیرمعمول شناسایی شده" را مشاهده کردید — بلافاصله اتوماسیون را برای 2-3 روز متوقف کنید و محدودیت‌های فعالیت را کاهش دهید.

چگونه از مسدودیت‌ها جلوگیری کنیم: قوانین ایمنی

حتی با پروکسی‌های با کیفیت نیز می‌توان مسدودیت دریافت کرد، اگر قوانین اتوماسیون ایمن را رعایت نکنید. LinkedIn به طور مداوم الگوریتم‌های شناسایی ربات‌ها را بهبود می‌بخشد، بنابراین مهم است که از شیوه‌های معتبر پیروی کنید.

قانون 1: یک پروکسی = یک حساب

هرگز از یک آدرس IP برای چندین حساب LinkedIn استفاده نکنید، حتی اگر در زمان‌های مختلف وارد شوید. LinkedIn تاریخچه IP را ردیابی می‌کند و حساب‌ها را به خوشه‌ها مرتبط می‌کند. اگر یک حساب مسدود شود، همه حساب‌های دیگر در همان خوشه (مسدودیت زنجیره‌ای) تحت تأثیر قرار می‌گیرند.

استثنا: اگر شما در یک دفتر کار می‌کنید و چندین کارمند به طور قانونی از LinkedIn با IP شرکتی استفاده می‌کنند. در این صورت LinkedIn می‌بیند که حساب‌ها متعلق به افراد مختلف هستند (نام‌ها، عکس‌ها، فعالیت در ساعات کاری متفاوت است).

قانون 2: محدودیت‌های فعالیت‌ها را رعایت کنید

LinkedIn محدودیت‌های سختی را برای تعداد فعالیت‌ها در روز تعیین می‌کند. اعداد دقیق منتشر نمی‌شوند و بسته به "سن" حساب و سطح اشتراک تغییر می‌کنند، اما محدوده‌های ایمن وجود دارد:

با مقادیر حداقلی شروع کنید و به تدریج فعالیت را افزایش دهید. جهش ناگهانی از 10 به 50 دعوت در روز مشکوک خواهد بود.

قانون 3: تصادفی بودن را اضافه کنید

LinkedIn ربات‌ها را بر اساس الگوهای رفتاری قابل پیش‌بینی شناسایی می‌کند. اگر شما دعوت را دقیقاً هر 60 ثانیه ارسال کنید یا همیشه از 9:00 تا 9:30 کار کنید، الگوریتم این را متوجه خواهد شد.

چگونه تصادفی بودن را اضافه کنیم:

• تأخیرها بین فعالیت‌ها را متغیر کنید: از 30 تا 120 ثانیه (نه یک مقدار ثابت)
• زمان فعالیت را تغییر دهید: امروز از 10:00 تا 12:00 کار می‌کنید، فردا از 14:00 تا 16:00
• انواع فعالیت‌ها را متناوب کنید: مشاهده پروفایل → لایک پست → ارسال دعوت → وقفه
• استراحت کنید: پس از 20 فعالیت، 15-30 دقیقه وقفه بگذارید
• آخر هفته‌ها را شبیه‌سازی کنید: در شنبه و یکشنبه فعالیت را کاهش دهید یا اتوماسیون را به طور کامل خاموش کنید

قانون 4: بدون دلیل IP را تغییر ندهید

تغییر مکرر IP یک علامت خطر برای LinkedIn است. اگر امروز از مسکو وارد شوید، فردا از لندن و پس‌فردا از نیویورک — سیستم حساب را به دلیل فعالیت مشکوک مسدود خواهد کرد.

از پروکسی ثابت یا پروکسی با جلسه طولانی (حداقل 24 ساعت) استفاده کنید. اگر نیاز به چرخش IP برای پارسینگ دارید، آن را در سطح شهر یا منطقه تنظیم کنید، نه کشور. به عنوان مثال، چرخش بین IP‌های مناطق مختلف مسکو طبیعی‌تر از پرش بین قاره‌ها به نظر می‌رسد.

قانون 5: حساب‌های جدید را گرم کنید

حساب‌های جدید LinkedIn تحت نظارت ویژه‌ای هستند. اگر شما یک پروفایل ایجاد کنید و بلافاصله شروع به اتوماسیون تهاجمی کنید، مسدودیت تقریباً تضمین شده است.

برنامه گرم کردن حساب جدید (14 روز):

• روز 1-3: پر کردن پروفایل، اضافه کردن عکس، توضیحات تجربه. هیچ اتوماسیونی.
• روز 4-7: فعالیت دستی — اضافه کردن 5-10 آشنای واقعی، لایک کردن پست‌ها، نظرات. هنوز بدون ربات‌ها.
• روز 8-10: شروع اتوماسیون ملایم — 5-10 دعوت در روز، مشاهده 20-30 پروفایل.
• روز 11-14: افزایش تدریجی به حداقل‌های کاری — 15-20 دعوت، 50-80 مشاهده.

پس از دو هفته گرم کردن، حساب به عنوان "گرم" در نظر گرفته می‌شود و می‌توان به اتوماسیون کامل منتقل شد.

قانون 6: نرخ پذیرش را نظارت کنید

LinkedIn درصد دعوت‌های پذیرفته شده (نرخ پذیرش) را ردیابی می‌کند. اگر بیشتر افراد دعوت‌های شما را نادیده بگیرند یا رد کنند، سیستم این را به عنوان اسپم در نظر می‌گیرد و امکان ارسال دعوت‌های جدید را محدود می‌کند.

چگونه نرخ پذیرش بالا را حفظ کنیم:

• به طور دقیق هدف‌گذاری کنید — فقط دعوت‌ها را به مخاطبان مرتبط ارسال کنید
• پیام‌ها را شخصی‌سازی کنید — توضیح دهید که چرا می‌خواهید فردی را به تماس‌ها اضافه کنید
• اسپم نکنید — بهتر است 20 دعوت با کیفیت از 50 دعوت تصادفی باشد
• دعوت‌های قدیمی را لغو کنید — اگر فردی در 2-3 هفته پاسخ نداد، درخواست را لغو کنید

نرخ پذیرش ایمن — بالای 30%. اگر این شاخص به زیر 20% کاهش یابد، LinkedIn ممکن است به طور موقت ارسال دعوت‌ها را مسدود کند.

اشتباهات رایج در کار با پروکسی در LinkedIn

حتی کاربران با تجربه نیز اشتباهاتی مرتکب می‌شوند که منجر به مسدودیت می‌شود. بیایید به بررسی رایج‌ترین مشکلات و روش‌های جلوگیری از آنها بپردازیم.

اشتباه 1: استفاده از پروکسی‌های عمومی ارزان

پروکسی‌های عمومی رایگان یا ارزان‌ترین علت مسدودیت‌ها هستند. این IP‌ها قبلاً توسط هزاران کاربر استفاده شده‌اند، به لیست سیاه LinkedIn رفته‌اند و به سرعت مسدود می‌شوند. علاوه بر این، پروکسی‌های عمومی معمولاً ناپایدار، کند و ممکن است به طور ناگهانی از کار بیفتند.

راه‌حل: فقط از پروکسی‌های مسکونی یا موبایل خصوصی از ارائه‌دهندگان معتبر استفاده کنید. صرفه‌جویی در پروکسی به از دست دادن حساب‌هایی منجر می‌شود که هزینه بیشتری دارند.

اشتباه 2: عدم تطابق مکان جغرافیایی حساب و پروکسی

اگر در پروفایل LinkedIn شما "مسکو، روسیه" ذکر شده باشد و شما از پروکسی ایالات متحده وارد شوید، این مشکوک به نظر می‌رسد. LinkedIn مکان جغرافیایی IP را با داده‌های پروفایل مقایسه می‌کند و اختلافات می‌تواند منجر به درخواست تأیید اضافی یا مسدودیت شود.

راه‌حل: پروکسی‌هایی از همان کشور (و بهتر است از همان شهر) که در پروفایل ذکر شده است انتخاب کنید. اگر شما "نقل مکان می‌کنید" — ابتدا مکان را در تنظیمات LinkedIn به‌روزرسانی کنید، اطلاعات مربوط به محل کار جدید را اضافه کنید و سپس پروکسی را تغییر دهید.

اشتباه 3: چرخش سریع IP

برخی از کاربران پروکسی‌ها را هر 5-10 دقیقه تغییر می‌دهند، فکر می‌کنند که این کار ناشناسی را افزایش می‌دهد. در واقع، تغییر مکرر IP در یک جلسه کاری نشانه واضحی از استفاده از پروکسی و اتوماسیون است.

راه‌حل: از پروکسی‌های ثابت استفاده کنید یا چرخش را بیشتر از یک بار در ساعت تنظیم کنید. برای اکثر وظایف، بهترین کار این است که از یک IP در طول تمام جلسه کاری (2-4 ساعت) استفاده کنید.

اشتباه 4: نادیده گرفتن مناطق زمانی

LinkedIn منطقه زمانی را بر اساس آدرس IP شناسایی می‌کند و آن را با زمان فعالیت مقایسه می‌کند. اگر پروکسی شما از لندن (GMT+0) باشد و شما در ساعت 3 صبح به وقت لندن فعال باشید، این مشکوک به نظر می‌رسد.

راه‌حل: منطقه زمانی را در مرورگر ضد شناسایی مطابق با مکان جغرافیایی پروکسی تنظیم کنید. در ساعات "روز" به وقت پروکسی کار کنید — از 9:00 تا 21:00 به وقت محلی IP آدرس.

اشتباه 5: عدم جداسازی اثر انگشت دیجیتال

بسیاری فکر می‌کنند که پروکسی برای چند حساب کاربری کافی است. اما LinkedIn ده‌ها پارامتر مرورگر را ردیابی می‌کند: User-Agent، اثر انگشت WebGL، اثر انگشت Canvas، وضوح صفحه، فونت‌های نصب شده، افزونه‌ها. اگر همه حساب‌های شما اثر انگشت‌های یکسانی داشته باشند، حتی با استفاده از IP‌های مختلف، آنها را مرتبط می‌کند.

راه‌حل: حتماً از مرورگر ضد شناسایی (Dolphin Anty، AdsPower، Multilogin) برای ایجاد اثر انگشت‌های دیجیتال منحصر به فرد برای هر حساب استفاده کنید. پروکسی + ضد شناسایی حداقل مجموعه‌ای برای چند حساب کاربری ایمن است.

اشتباه 6: استفاده از یک ارائه‌دهنده ایمیل برای همه حساب‌ها

اگر شما 10 حساب LinkedIn را با ایمیل‌هایی مانند account1@gmail.com، account2@gmail.com و غیره ثبت کنید، LinkedIn به راحتی آنها را بر اساس الگوی آدرس‌های ایمیل به یک خوشه مرتبط می‌کند.

راه‌حل: از ارائه‌دهندگان ایمیل مختلف و فرمت‌های مختلف آدرس استفاده کنید. بهترین کار این است که ...